“Türkiye, genç ve nitelikli nüfus bakımından hızla kan kaybediyor. Eğitimli gençlerimiz istikballerini başka ülkelerde arıyor.
Yaşlı nüfusumuz giderek artıyor.
Emekli sayımızda da anormal bir artış var. 16 milyon 200 bin civarında emeklimiz var. Bir kaç yıl sonra 20 milyona ulaşırız. Önlem alınmazsa; sosyal dengenin korunması, sistemin sağlıklı işlemesi, gelir dağılımında adaletin sağlanması mümkün değil.
Ne yazık ki, önlem alma konusunda geç kalındı. Bu saatten sonra alınacak önlemlerin sonuçlarını alana kadar, sür eşeği Niğdeye. Bor’un pazarı çoktan geçti. Çok daha önceden önlem almalıydık.

Müjde diye açıklanan basit önlemler soruna çare olmaktan uzak. Üstelik müjdelerin de şartları var!
Evliliğe ilk adımını atacak gençlere 48 ay vadeli, 2 yıl geri ödemesiz 150 bin lira faizsiz kredi desteği verilecekmiş.
Başvuru tarihi itibariyle gençlerin18-29 yaş aralığında olması gerekiyor. 30 yaşından gün alınmamış olacak.
Depremden etkilenen 11 il dışında taşınmaz sahibi yada hissedarı olmayacak.
Çiftlerin son 6 aylık gelirleri toplamının ortalaması ve son aya ait gelirlerinin toplamının 2 asgari ücretten fazla olmaması gerekiyor.

Bugün bir düğün ve ev kurma masrafı en az 1 milyon lira. Kiralar ise 25-30 bin liradan başlıyor. Gençlerin büyük bir kısmı asgari ücretli işlerde çalışıyor. Asgari ücret ise açlık sınırı seviyelerinde. Kendini geçindiremeyen bir genç evlenecek, kredi ödeyecek, 2 – 3 çocuk yapacak, kira ödeyecek aile geçindirecek…!

Ekonomik şartlar, maddi imkansızlıklar; evlenme ve çocuk sahibi olma kararında etkili oluyor. Toplam doğurganlık hızımız 2001 yılında 2.38 çocuk iken bu oran 2023 yılında 1.51 çocuğa düştü.
Çocuk ve genç nüfusu azalırken, yaşlı nüfus ilk defa yüzde 10’un üzerine çıktı. İktidar bu alarm veren durumu görmüş olmalı ki, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı bünyesinde; Nüfus Politikaları Kurulu ile Aile Enstitüsünü kurdu.
2025 yılının Aile Yılı ilan edilmesinin temel nedeni de budur. Evlenecek çiftlere faizsiz kredi verilmesi gibi özendirici uygulamalar ile genç nüfusun artırılması planlanıyor.
Yeni iş alanlarının yaratılması, İstihdamın artırılması, insanca yaşam için gerekli ücretlerin verilmesi konusunda sınıfta kaldığımızı düşünüyorum.

SGK’nın 2024 yılı Ocak-Haziran dönemine ait sosyal güvenlik istatistiklerine göre Türkiye’de 1.63 çalışan 1 emekliye bakıyor. Bu sayı gelişmiş ülkelerde 2-3 İstihdam artacak ki, oran yükselsin.

Emeklilerimiz açlık sınırının altında ücretlerle yaşam mücadelesi veriyor. Çalışan nüfusu artıramadığımız için emeklilerin ücretlerini yükseltemiyoruz.
37 ülkeyi kapsayan en iyi emeklilik araştırmasında Türkiye sondan 3. sırada yer aldı. Zirvede ise Hollanda ve Danimarka bulunuyor. Türkiye sadece Arjantin ve Tayland’ın üstünde yer aldı.

Durum hiç iç açıcı değil. Her gelen yıl bir öncekini aratıyor.
Dünyanın en güzel coğrafyasında ve en bereketli topraklarında neden bu durumdayız? sorusunun yanıtını bilmeyen var mı?

İlyas Erbay