İsmet İnönü’nün; “Hiçbir ülke yoktur ki, kendi içinden bizim kadar hain yetiştirebilsin”. Ve Kâzım Karabekir Paşa’nın; “Öyle puslu ki hava şeytan bile Müslüman mintanı giyiyor,”
Rahmetli devlet büyüklerimizin sözleri günümüzde de geçerliliğini koruyor.
Dünya çok karanlık bir döneme girdi. Emperyal eşkiyaların vatan hainlerini satın alarak darbeler yaptığına şahit oluyoruz. Venezuela Devlet Başkanı Maduro ülkesine ihanet eden hainler tarafından emperyal eşkiya ABD ye teslim edildi.
15 Temmuz 2016 yılında ABD destekli FETÖ terör örgütü başarılı olsaydı, Venezüela’nın başına gelen bizimde başımıza gelecekti. O kalkışmanın üzerinden 10 koca yıl geçti.
İçimizdeki hain yapıyı tam olarak temizleyebildik mi? Hayır.
Cüretkar bir biçimde içeriden ve dışarıdan mücadeleye devam ediyorlar. FETÖ mensuplarının ve PKK terör örgütü elebaşılarının rahatlığının ve cüretkarlığının nedeni bellidir.
VATAN HAİNLİĞİNİN TEK BİR CEZASI VARDIR. O’DA İDAMDIR
Ülkemizde ölüm cezası, en son 1984 yılında uygulanmıştı. 2004 yılında ise hukuk sisteminden idam tamamen çıkarıldı. Ölüm cezası önce, 2001’de savaş tehdidi ve terör suçları halleri dışındaki suçlar için kaldırılmıştı, 3 Ağustos 2002’de savaş ve çok yakın savaş tehdidi hallerinde işlenmiş suçlar hariç şartı ile kaldırıldı. 7 Mayıs 2004 tarihli 5170 sayılı Kanun ile Anayasa’dan ölüm cezaları ile ilgili maddeleri de çıkardık. 14 Temmuz 2004 tarihli 5218 sayılı Kanun ile de Türk Ceza Kanunu’ndan ölüm cezaları ile ilgili maddeler çıkarıldı Böylece ölüm cezasını Türk Hukuku’ndan tamamen kaldırdık.
Cumhurbaşkanı Erdoğan, 2017 yılında Şanlı Urfa’da yaptığı konuşmada “Parlamentoya idamla ilgili karar taslağı inşallah gelecek. Sayın Bahçeli ‘Evet’ diyor, Sayın Başbakan Binali Yıldırım aynı. CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu da geçenlerde, eğer yanlış dinlemediysem, duymadıysam o da ‘Gelirse ben de desteklerim’ dedi. Herhalde destekler değil mi? Desteklemezse ne olur söyleyeyim, bir referandum da onun için yaparız. Demokraside bu işin sahibi kim? Millet. Onun için de millete gideriz.” demişti.
Tabii o zamandan buyana köprünün altından çok sular aktı. O ip bir daha kürsüden fırlatılmadı.
İpi elimize almadığımızda neler olduğunu yaşayarak gördük.
İdamı yasaklamaya yönelik iki uluslararası anlaşmaya imza attık.
Bunlardan biri, Avrupa Konseyi üyelerinin imzaladığı Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) 13 numaralı protokolü.
Bir diğeri ise, Birleşmiş Milletler (BM) üyesi ülkelerden 86’sının imzaladığı Kişisel ve Siyasal Haklar Uluslararası Sözleşmesi’nin 2 numaralı protokolü. Bu protokolü imzalayan ülkelerin imzasını geri çekmesine yönelik bir mekanizma yok.
Türkiye hali hazırda AB adayı ülkelerden bir tanesi. AB’ye üye olmak için belli başlı sözler ve vaatler verildiği ise herkesin bildiği bir husus. Bunlardan bir tanesi ise idam cezasının kaldırılmasıdır.
BİZ VERDİĞİMİZ SÖZLERE VE VAATLERE SADIK KALDIK, YA AB?
İdam cezasının tekrar getirilmesi durumunda Türkiye ile AB arasında ki ipler tamamen kopabilir miş, bir daha asla eski haline dönülemez konuma gelebilir miş.
Ne AB si? Ne hayrını gördük AB nin ? AB ülkeleri ABD nin oyuncağı olmuş. Acınacak durumdalar. Onlar kendi derdinde!
Dünyanın nasıl bir karanlığa sürüklendiğinin farkında mısınız?
İdam cezasının tekrar getirilmesi bir referanduma bakar.
Türk milletinin yapılacak olan bir referanduma ezici bir çoğunlukla evet diyeceği kanaatindeyim.
Referandum sonrasında Anayasamızda ve yasalarımızda hangi suçlarda idam cezası verileceği hususu yeniden düzenlenmelidir.
İdam, “Çözüm Sürecinin” tamamlayıcı ve kalıcı olmasını sağlayacak unsur olacaktır.
Konunun bu açıdan değerlendirilmesinde yarar vardır.
İlyas Erbay
