Samsun’da tütün üretiminin yaygın olduğu periyotlarda altın çağını yaşayan demirciler, üretimin azalmasıyla eski günlerini arar hale geldi.

Bir vakitler kentin en büyük gelir kaynağından biri olan tütün, sırf üreticilere değil, demirciler, kaynakçılar ve tarım gereci üreten esnafa da kıymetli yarar sağlıyordu. Lakin günümüzde ilginin azalmasıyla birlikte demircilik mesleği de sıkıntı günler yaşıyor. Meslekte 50 yılı geride bırakan usta İbrahim Mırık, tütün üretiminin ağır olduğu devirlerde elde ettikleri gelirle her yıl bir mesken ya da arsa alabildiklerini lakin artık bu durumun imkânsız hale geldiğini belirterek, eski günleri mumla aradıklarını vurguladı.

“Bizim sanatımız peygamber mesleğidir ve ölmemesi gerekir”

Samsun’da demircilik mesleğini yarım asırdır sürdüren İbrahim Mırık, tütün üretiminin azalmasıyla birlikte işlerin giderek zorlaştığını belirtti. Meslek hayatına 12 yaşında başlayan Mırık, vakitle tornacılık, kaynakçılık ve demircilik alanlarında ustalaştığını, torunlarını yetiştirip usta yaptıktan sonra sanatını bırakacağını söyledi. Evvelden römork, tanker, tırmık ve saban üretiminin ağır olduğunu lakin tarım dalındaki değişimle birlikte bu eserlere ilginin azaldığını tabir eden Mırık, “Tütün üretimi Samsun’da durma noktasına gelince bizim sanatımız da ziyan gördü. Gençler bu mesleğe sıcak bakmıyor, meğer eğitimli ustalardan meslek öğrenseler onlar için daha yararlı olur” dedi.

Eskiden tütün döneminde her yıl mesken yahut arsa alabildiğini belirten Mırık, günümüzde ise geçim kasveti yaşadıklarını kaydetti. “Bizim sanatımız peygamber mesleğidir ve ölmemesi gerekir” diyen Mırık, mesleğin geleceği konusunda telaşlı olduğunu vurguladı.

Demircilik eserlerinin fiyatlarına da değinen usta, el imali bel küreğini 650 TL, kısa baltayı 350 TL, hayvan tırmığını 200 TL, diken oraklarını 300 TL, kürekleri 300-500 TL ortasında sattıklarını, ayrıyeten küçük bıçakları 30 TL, döner bıçaklarını 50 TL’ye bilediklerini, sap takma sürecini 30 TL, kaynak aç-kapa hizmetini ise 100 TL’ye yaptıklarını söyledi.

Kaynakçılığın eskisine nazaran daha değerli hale geldiğini anlatan Mırık, “Pek usta kalmadı, biz de yaşlandık. Sanatımız yavaş yavaş kıymet kazansa da eski yararlarımızın yanına bile yaklaşamıyoruz” diye konuştu.