Gümüşhane’de 143 yıllık camide deprem ve heyelan uyarı sistemi - Karabük Haber Postası
gumushanede 143 yillik camide deprem ve heyelan uyari sistemi QihiiDLK
Ihlas Haber Ajansı Avatarı
Ihlas Haber Ajansı tarafından
31 Ağustos, 2025 12:15 tarihinde yayınlandı
0
0

Gümüşhane’de 143 yıllık camide deprem ve heyelan uyarı sistemi

Gümüşhane’de 143 yıl evvel inşa edilen Güzeloluk Camii, giriş kapısındaki bulunan ve sarsıntı ve heyelan ikaz sistemi olarak kullanılan “denge taşlarıyla” dikkat çekiyor.

Gümüşhane’nin Torul ilçesinde bulunan Bin 850 metre rakımdaki Güzeloluk Köyü’nde Tabip Hasan Zirver Efendi tarafından 1882 yılında yaptırılan Güzeloluk Camii, Türkiye’de ender mescitlerde bulunan özelliğiyle öne çıkıyor. Caminin cümle kapısının sağ ve sol tarafında mimarı tarafından “denge taşı” ismi verilen silindirik taşlar yer alıyor. Cami yerinde rastgele bir kayma, çökme yahut zelzele yaşanması halinde çalışmaz hale gelen bu taşlar, yapının sağlamlığını gösteren bir ikaz sistemi fonksiyonu görüyor. Caminin yapıldığı günden bugüne kadar istikrar taşlarının hiç durmadan dönmesi ise yapının ve yerinin bu kadar yıldır sapasağlam ayakta kaldığını gösteriyor.

Öte yandan Osmanlı periyodundan kalma az sayıdaki kitabeli mescitten biri olan Güzeloluk Camii, tarihi izleriyle de kıymet taşıyor. 1916 yılındaki Rus işgali sırasında Rus ve Osmanlı askerleri ortasındaki çatışmalarda atılan mavzer mermilerinden bir tanesi caminin kitabesinin alt kısmına isabet etti. Bu hasar kitabedeki yazılara ziyan vermedi lakin kurşun izi geçmişin acılarına hatırlatırcasına birinci günden bu yana varlığını koruyor.

“Camideki istikrar taşları özelliklerini hiçbir vakit yitirmedi”

Tarihi yapının yıllar içerisinde tahribata ve ardından değişikliğe uğradığını lakin “denge taşlarının” özelliğini hiçbir vakit yitirmediğini söyleyen Veysel Armağan, “1600’lü yıllarda cami birinci olarak odunla yapılmıştır. Daha sonra cami harap olunca bu defa taş ve kireçle yapılmıştır, bu da 1700’lü yıllarda olmuştur. Sonra ahşap olarak tekrar inşa edilmiştir. Fakat yanmış, 1800’lü yıllarda tekrar taş ve kireçle yapılmıştır. Biz de bu caminin birtakım yerlerinde bozulmalar olduğu için geçen sene tadilatını yaptık. Bu caminin üstü birinci evvel ahşap kaplama idi. Ahşap kaplama çürüyünce köylüler tarafından sac kaplama ile kaplanmış. O da çürüdükten sonra son olarak kurşunla kaplanmıştır. Caminin bir öteki özelliği ise Türkiye’de sadece 7 yahut 8 tane bulunduğu söylenen sarsıntı taşlarıdır. Girişte yer alan bu taşlar sarsıntı sırasında oturur ve hareket etmez. Lakin bugüne kadar, Erzincan sarsıntısı burayı sallamasına karşın, bozulmamışlardır. Şu anda Türkiye’de 7 yahut 8 örneğinden biri olan bu tarihi camimiz ayakta durmaktadır. Caminin hiçbir tarihinde eksiklik olmamış, yalnızca çürüyen kısımlar birebir halde onarılmıştır” dedi.

“Camiyi bu özelliğinden ötürü daima ziyarete geliyorlar”

Yapının barındırdığı özelliklerle çok ender bir cami olduğunu söyleyen Hüseyin Pir, “Buraya sık sık ziyarete geliyorlar. En büyük özelliği de Türkiye’de sadece 5-6 ya da 8 tane bulunan zelzele saati dediğimiz düzeneklerin caminin birinci girişindeki kapının sağında ve solunda yer almasıdır. Zelzele olduğu vakit bu saatler duruyor, zelzele olmadığı sürece ise çalışmaya devam ediyor. Demek ki bugüne kadar yaşanan zelzelelerde bu cami hiçbir vakit özelliğini kaybetmemiş ve hâlâ o sarsıntı saatleri çalışmaktadır” diye konuştu.

Bizi sosyal medyadan takip edin
xa2
İlyas Erbay Avatarı
İlyas Erbay
24 Mart, 2026 10:38 tarihinde yayınlandı
0
0

PARADOKSAL BİR ŞEKİLDE DERİN BİR İLETİŞİMSİZLİK YAŞIYORUZ

İletişim çağında, dijitalleşmenin sağladığı sınırsız imkânlara rağmen, paradoksal bir şekilde derin bir iletişimsizlik yaşıyoruz. Elektronik cihazlar uzakları yakınlaştırsa da, yüz yüze iletişimi azaltarak en yakınımızdakileri (aile, dostlar) bizden uzaklaştırıyor. Bilgi akışı çok hızlı olsa da, duygusal derinlik ve gerçek etkileşim azalıyor.

Bir bayramı daha geride bıraktık. Uzakta olan Arkadaşlarımızın, dostlarımızın, akrabalarımızın bayramlarını elimizdeki telefonlarla aramak yerine bilindik cümlelerle toplu mesajlar çekerek güya kutladık.
Bazılarımıza en yakın bildiklerimizden o mesajlar da gelmedi.

İletişimin en zor olduğu çocukluk ve gençlik yıllarımızda bugünkünden çok daha güçlü iletişim kuruyorduk. O yıllarda mektup ve bayram kartları vardı. PTT bunları bir haftada adresine ulaştırırdı. Saklardık koklardık onları, defalarca okurduk. Samimiyet, sıcaklık, içtenlik kokardı o kağıt parçaları.

İnsanı değerlerimizi o kadar hızlı yitirdik ki, ne eski dostluklar kaldı, ne samimiyet ne de vefa kaldı.

Oysaki, vefa, dostluğun ve insanlık onurunun en kıymetli hazinesi, sevgiyi kalıcı kılan sadık bir bağlılıktır. Sözünde durmayı, zor günde yanında olmayı ve iyilikleri unutmamayı ifade eden vefa, vefasızın meclisinde aranmayacak kadar ağır bir yüktür.

Bizim çocukluk ve gençlik yıllarımız; Komşuluk. Arkadaşlık, Dostluk. gibi kavramların gerçekten anlam bulduğu yıllardı. Sözün senet olduğu, insanların birbirine güven duyduğu yıllardı.

Kredi kartlarımız, internetimiz, cep telefonlarımız, bilgisayarlarımız, evlerimizde kombilerimiz yoktu. Televizyonla bile çok sonra tanıştık. Fakat çok mutluyduk.
Hayallerimiz vardı, yarınlardan umutluyduk.
Ülkemiz, ailemiz ve çocuklarımızın geleceği için kaygılarımız yoktu.,…

Şarkı sözleri bile bambaşkaydı;
“Nasılda koşuşurduk bahçelerde.
Şarkı söylerdik mehtaplı gecelerde.
Sen bana, ben sana komşu evlerde…
Kök sarmaşıklar gibi sarıldık o yaz…”

“Okul yolu sensiz ölüm kadar sessiz…
Eylül’de gel okul yoluna
Konuşmadan yürüyelim.
Gireyim koluna…
Görenler dönmüş, hemde mutlu desinler.
Ağaçlar sevinçten başımıza konfeti gibi yaprak dökecekler
Yaprak dökecekler…”
Ne güzel sözler değil mi?

Şimdi öyle mi?
“Tadı yok ne baharın ne yazın.
Kalmadı tesellisi ne şarkının ne sazın…”
Yaşam artık, Muzaffer İlkan’ın bu hicaz bestesindeki gibi…
Savaşlar, depremler, afetler, ruhunu yitirmiş beton şehirler. Tüm bunlara rağmen yaşama tutunmaya çalışan insanlar…

Ne oldu bize böyle? Artık anılar da teselli etmiyor…

İlyas Erbay