İA

GÖRDÜK İŞİTTİK SÖYLÜYORUZ

Karabük'ün yerel gündemine dair köşe yazısında, Temel fıkrasıyla başlayan sohbetler, Karabük Demir Çelik Fabrikaları, hastane yeri tartışmaları ve Karçel'deki gelişmeler ele alınıyor.

22 Kasım 2026, 12:496 dk okuma
Haberi dinle
~7 dk

PLOPÇU

“Askere gidecek olan Temel, tanıdıklarıyla vedalaşırken, en samimi arkadaşı Dursun sormuş:

- Ula Temel, ne askeri oldun da?

- Denizci oldum.

Dursun, Temel'e başlamış akıl vermeye:

- Bir gemiye düşüp, rahat etmek istiyorsan "Plopçuyum" diyeceksin.

- Ula Dursun, plopçu ne demek?

Plopçunun ne olduğunu Temel'in kulağına fısıldayan Dursun, sıkı sıkı tembih etmiş:

- Kimseye söyleme!..

Temel gitmiş askere, bir aylık temel eğitimden sonra bir harp gemisine dağıtım olmuş. Gemi komutanı yeni gelen askerlerin mesleklerini soruyormuş:

- Sen necisin oğlum?

- Aşçıyım komutanım!..

- Sen necisin oğlum?

- Makinistim komutanım!..

- Sen necisin oğlum?

- Berberim komutanım!..

Derken sıra Temel'e gelmiş:

- Sen necisin oğlum?

- Plopçuyum komutanım!..

Komutan düşünmüş taşınmış, plopçunun ne olduğunu çıkaramamış, kendi kendine durum değerlendirmesi yapmış:

- Ulan, "Plopçu nedir?" diye sorsam; koskoca gemi komutanı bir şey bilmiyor diyecekler, dertsiz başıma dert mi lazım? Boş ver anasını satayım!..

Temel'e dönüp demiş ki:

- Tamam oğlum, sen de işine bak!..

Bütün asker arkadaşları çalışırken, Temel yan gelip yatıyormuş, böylece askerlikte bir yılını tamamlamış. Bir gün koramiral gemiye teftişe gelmiş, bütün askerler esas duruşa geçmiş. Koramiral, her askere meslekleri konusunda sorular sormuş ve cevaplarını almış, sıra Temel'e gelmiş:

- Sen necisin oğlum?

- Plopçuyum komutanım!..

Koramiral sormuş kendi kendine:

- Lan, bu plopçu ne demek?

Düşünmüş taşınmış; çıkamamış işin içinden:

- Ulan askere sorsam; koskoca koramiral plopçunun ne demek olduğunu bilmiyor diyecekler, en iyisi boş ver!..

Sonra da Temel'e seslenmiş:

- Tamam oğlum, sen de işine bak!..

Temel'in askerliğinin bitmesine bir gün kalmış. Bu sefer de oramiral teftişe gelmez mi? Her askere ne iş yaptığını sormuş; cevabını almış, sıra Temel'e gelmiş:

- Sen necisin oğlum?

- Plopçuyum komutanım!..

- Plopçu ne demek oğlum?

- Komutanım, izin verin görsel olarak anlatayım!..

- Anlat oğlum!

Temel cebinden bir taş çıkarmış, denize fırlatmış, taş da "Plop" diye suya düşmüş, bir taş daha fırlatmış, o da "Plop" diye suya düşmüş. Temel, oramirale dönmüş:

- Anladınız mı Komutanım?

- Anladım oğlum, anladım.”

Hikaye bu.

En kralından Temel hikayesi.

Şimdi sabredip bu hikayeyi okuyan, Karabük’e uyarlayıp bir kez olsun etrafına baksın.

Yöneticisine, siyasetçisine, dernekçisine, değnekçisine baksın.

Yanımızda yöremizde kaç tane plopçu çıkacak bakalım?

TAHSİN ŞENTÜRK

Tahsin Şentürk Ağabey bölgemizin yetiştirdiği, ancak değerini bilmediği şairlerimizdendir.

Dörtlükleri yıllarca takvim yapraklarını süsledi.

“Tırnak ile Toynak ile” şiirinde Demir çelik Fabrikalarının 1937’lerdeki kuruluş hikayesini anlattı.

Magic FM’in 35. yayın yılı dolayısı ile radyoya uğradı.

Tarih kokan bir sohbetle geçmişi yad ettik.

O söyledi biz dinledik.

O anlattı biz şaşırdık.

Belleklerimizde muhteşem şiirlerini bıraktı.

Çevreden, toplum sorunlarına.

Yeni Parti Merkez İlçe Başkanı Ali Yavuz ve bazı yönetim kurulu üyeleri de eşlik etti bu şiir yolculuğuna.

Genç Türk Devletinin ilk ağır sanayi kuruluşu olan Karabük Demir Çelik Fabrikaları merkezinde idi sohbetin ve oradan bir dörtlükle vedalaştık.

“Fokurdar demirim çeliğim,

Nice zorluklarla.

1600 derecede pişer benim çorbam,

Yayılır yurt sofrasına.”

Var olasın Tahsin Şentürk.

Allah sana uzun ömürler versin ki, bizi aydınlatmaya devam edesin.

HASTANE YERİ

Hastane mi ek bina mı?

Bilinmeyen bir muğlaklık var ortada.

Konuşulanlara bakılırsa hastane.

Sözlere bakılırsa ek bina.

Şimdiler de herkes harıl-harıl 30 dönüm arazi arıyor 150 yataklı sağlık tesisi için.

Bayır Mahalle ve çevresindeki muhtarlar tabi ki kendi mıntıkalarına ısrarlı.

Bakanlık da hazine arazisi konusunda kararlı.

30 dönüm hazine arazisi bulunamadı henüz düşünülen bölgede.

Karabükspor’un Çamlık Camii karşısındaki antreman sahasına kalacak gibi ihale.

O da olsa olsa Eğitim ve Araştırma Hastanesine ek. Bina olur.

Asıl olan Karabük Üniversitesi’nin diğer bazı üniversitelerde olduğu gibi kendi Tıp Fakültesi Hastanesini kurması.

Ancak, üniversite yöneticileri para harcamadan afili anlaşması ile döner almaya alışmış.

Şimdi sıkı durun.

Ne derece dikkate alınır, ne kadar kabul görür bilemeyiz?

Bizim de bir yer teklifimiz var.

Merhum Prof. Dr. Burhanettin Uysal Hoca’nın hava alanı yapmak istediği Öğlebeli ile Aşağı Kızılcaören köyü arasındaki hazine arazileri.

“Toprak kayıyor, zemin tehlikeli” sözleri boş.

Çünkü o arazilerde Ulaştırma Bakanlığı, Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğü teknik

Pist izni verilen yerde zemin sıkıntısı mı olur.

Hem ulaşım 3 ayrı noktadan sağlanabilir.

Bir bakın deriz.

Hem tesis genişletilmek istendiğinde yer sıkıntısı olmaz.

Hemen reddetmek yerine bir bakar mısınız lütfen?

ŞERİF BEY ŞU İŞE BİR BAKIN

Karçel’de sular durulmuyor.

Nerden dokunsan bir şeyler elde kalıyor.

Kimden korkarsınız, kim kime menfaat sağlar, guruplar kimleri almış arkasına?

Aslında herkes her şeyi biliyor.

Biliyor bilmesine de?

“Bana dokunmayan yılan bin yaşasın.” Hallerinde.

Adam taşeron işçisi, birkaç yıl önce kaza geçiriyor.

Sonra mevzuata uymamasına rağmen araç kullanamıyor ama şoför yapılıyor.

Araç veriliyor.

Sonra şoförlük yapamayacağı için başka iş de verilemiyor.

Çalışmıyor.

Yani boş duruyor.

“Mahkemeye veririm” tehditlerini de idare yemiş gibi.

Yahu adam taşeron işçisi.

Taşeronu mu korumak istiyor birileri anlamadık.

Şerif Bey, boş işlerle uğraşacağınız bir de doluya bakın.

Değil mi?

YÜZ KARASI

Bu haftalık Temel ile başladık Neyzen Tevfik ile bitirelim isteseniz;

“Neyzen Tevfik bir gün yolda dolaşırken, önüne küçük bir çocuk çıkar.

Çocuk gariban bir ayakkabı boyacısıdır.

Neyzen'in ayakkabılarını boyamak ister.

Fakat boyanacak ayakkabı yoktur ki Neyzen'in ayağında.

Yırtık, pırtık, parmakların dışarıya taştığı bir ayakkabı.

Neyzen, bunun farkında olduğundan çocuğa bakmadan yoluna devam eder.

Ama çocuk azimlidir, üç-beş kuruşunu almaya niyetlidir Neyzen'in ve ayakkabılar ne kadar eski olursa olsun boyamayı kafasına koymuştur.

Neyzen Tevfik bakar ki çocuktan kurtuluş yok, durur, döner yüzünü çocuğa ve bir anda boylu boyunca yere yatar. Ardından da "hadi evladım boya bakalım suratımı" der.

Çocuk şaşırır. Defalarca ayakkabı boyamıştır ama yüzünü boyatmak isteyen birisine ilk defa rastlamıştır.

Neyzen, "hadi oğlum, başla boyamaya, al işte bu da parası" diye ısrar edince, boyacı çocuk başlar Neyzen'in suratını boyamaya. Sonra bir de cila atar, sonunda da kadifeyle parlatır. Operasyon bitmiştir, Neyzen'in yüzü ışıl-ışıl olmuştur. Çocuk mutlu bir şekilde parasını alır, Neyzen Tevfik de yüzünde kuzguni bir parıldamayla arkadaşlarının yanına döner.

Neyzen'in halini gören arkadaşları şaşkınlıkla karışık gülüşüp bağırırlar: "Üstat, ne oldu sana böyle?. Ay Dede'ye dönmüşsün.

Kim boyadı seni?"

Neyzen Tevfik başından geçenleri anlatır ve olayın sonunu şöyle bağlar:

"Arkadaşlar, ben şimdi eve giderim, elime bir kalıp sabun alırım, yüzümü yıkarım ve yüzümün siyahlığını çıkartırım.

Peki, ya hırsızlar?

Ya uğursuzlar?

Ya gıybet yapanlar?

Garibi gurebayı bedava çalıştıranlar?

Makam mevki için entrika çevirenler?

Onlara ne diyelim?

Onların yüzlerindeki kara nasıl çıkar?

O köftehorların yüz siyahlığını hangi sabun çıkartır?”

Şu FON vurgununa bakınca.

Sabun fabrikası kurmak geliyor insanın aklına.

3 vardiya üretimi fabrika dolusu sabun temizler mi bunların yüz karalarını?

Yorumlar

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır. Kaba ve kişisel saldırı içeren yorumlar yayımlanmaz.

Henüz yorum yok.

İlk yorumu sen yaz, tartışmayı başlat.