Çorum’da saat tamirciliği yapan Selim Çıkarı, dedesi ve babasından miras kalan mesleği 55 yıldır sürdürerek mekanik saatleri tamir ediyor.
Çorum’da yaşayan 70 yaşındaki Selim Çıkarı, babasının rahatsızlanmasının akabinde devraldığı saatçilik mesleğini 55 yıldır aşkla sürdürüyor. Daha evvel dedesinin ve babasının yaptığı mesleği devam ettiren Yararı, Çorum’daki dükkanında eski ve arızalanan mekanik saatleri tamir ediyor. Çırak bulamadığı için mesleği kendi sürdüren Yararı, her gün açtığı dükkanında büyük dikkatle çalışıyor. Mesleğin artık yok olmaya yüz tuttuğunu söz eden Çıkarı, gücü yettikçe işine devam etmek istediğini söyledi.
“Artık mekanik saatçilik bitti”
3 kuşaktır saatçilik mesleğiyle geçimlerini sağladıklarını söyleyen Selim Çıkarı, “Babam, dayım, amcam ve dedem, ailecek hepimiz saatçiyiz. Saatçilikle büyüdük, saatçilikle yaşadık. Yaşım 70, artık kemale erdi. Bundan sonra bizim meslek gidiyor, biz de gidiyoruz. Allah ne vakte kadar takdir ederse, gücüm yettikçe bu mesleğe devam etmeyi düşünüyorum. Mekanik saatlerin ömrü bitiyor ve sona yaklaştı. Bu nedenle olanlarla yönetim edip vaktimizi geçirmeye çalışıyoruz. Ben babamın rahatsızlığı sonrasında mecburen mesleğe başladım. Annem dükkanın anahtarlarını bana getirdi ve ’oğlum, bundan sonra ekmeğimizi sen kazanacaksın’ dedi. Böylece saatçi oldum. Daha evvel babama yardımcı oluyordum lakin onlar amatörceydi. Ama babam rahatsızlanınca mecburen ben de saatçi oldum. 1970’ten 2025’e, askerliğim hariç, aralıksız 55 yıl orta vermeden tıpkı biçimde devam ettim. Yapmış olduğum meslekte ve öbür mesleklerde de zorluklar hiçbir vakit bitmez. Daima model değişimleri, yedek kesimde değişiklikler, kesim bulamama üzere problemler, yaptığımız tamirat işlerinde ıstırap çıkartıyor. Artık benim mesleğim olan mekanik saatçilik bitti. Yanımda yetişecek kişi yalnızca antik saatlerle uğraşır, bu işten de yeteri kadar yarar elde edemez” dedi.
“Saatler düzgünse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum”
Mekanik saatlerin yerini elektronik saatlere bıraktığını kaydeden Yararı, “Aynı cins saatleri sök, temizle, tak, çalıştır ve sistem hepsi bu kadar yani bu durum hiçbir saat için değişmiyor. Saatlerin kendisi değişiyor, lakin yapılan süreçler ortalama birebir oluyor. Saatler düzgünse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum. Yalnız şimdiki tabirle uyduruk al, çöpe at cinsinden saatler olduğundan beşere zevk vermiyor. Ortasındaki farkı şöyle lisana getirebilirim; kaliteli saatin bakımını tamiratını yaparken zevk alıyor, başkasında ise ’acaba bu tamiratını yapacağım saat elimde kalacak mı, sanki ayağa kaldırabilecek miyim’ diye huzursuz oluyoruz. Mekanik saatlerin tamiri bakımı ve sayısı azaldı. Fakat antik saatler, özellikli saatler pahalı. Onların bakımı ve tamiriyle de uğraşacağını zannetmiyorum. Zira bölüm kapandı kimsenin heves etmesine gerek kalmadı. Bu işte şu an tek başıma çalışıyorum ve yetiştireceğim kimse yok. Benim dükkanımdaki saatlerimi, parçalarımı bunların hepsi artık ya dolaplara ya da çekmecelere girecek” diye konuştu.
