Türkiye’miz tam anlamıyla bir çelişkiler ülkesi. Öylesine tezatlar yaşanıyor ki, anlayan beri gelsin.

Son günlerin güncel konularından birisi, DEM’lilerin İmralı ziyaretleri. Onunla yatıyor, onunla kalkıyor Türkiye…
Neymiş efendim, APO mesaj verecekmiş.
Ne imiş APO’nun vereceği mesaj?
Bahçeli’ye bakarsanız, “PKK silahları bıraksın” diyecekmiş.
DEM’lilerin bu arada söylemlerinden birisi de barış.
Barış diyorlar, başka bir şey demiyorlar.
Ama, bunu yaparken de Cumhuriyet’e, Atatürk’e küfür etmeyi bırakmıyorlar.
Ne barışı olacak? Kim kimle barışacak? Dargınlık ne zaman ortaya çıkmış?
Ülkenin bir coğrafyasındaki insanlar öne kendi aralarında barışı sağlasınlar. Bu bölgemizde, töre cinayetleri adı altında nice cinayete tanık oldu bu ülke. Kan davalısı olduğu kardeşini, komşusunu, akrabasını göz kırpmadan öldürenler bu bölgemizden çıkmadı mı? Ağalar, şeyhler, Şıhlar bu bölgedeki insanları yıllarca inim inim inletmediler mi?
Şimdi ağalarla marabalar birleşmişler, Türkiye’nin kurucu değerlerine saldırıyorlar.
Bağımsız Türkiye Cumhuriyeti’ni içlerine sindiremeyenlerin kurdurduğu PKK denilen eli kanlı örgüt, nice değerlerimizi aldı götürdü bizden. Kıymadığı can kalmadı. Çoluk çocuk demediler… Kendi soydaşlarını bile kurşuna dizdiler. Şimdi, bu örgütün sözde liderinden medet bekliyor Türkiye…
40 yılda Türkiye’nin teröre harcadığı para ile bir Türkiye daha inşa edilirdi. Kimilerine göre, bu uğurda harcanan para 600 milyon dolar. Eski İçişleri Bakanı Süleyman Soylu da bir açıklamasında 3 trilyon 7222 milyar lira para harcandığını söylüyor.
Türkiye’nin tüm değerlerini yok etmek için ortaya çıkmış bir örgütle pazarlığa oturmak aklın alacağı bir iş değildir.
Sanayiyi, turizmi, eğitim ve sağlık kurumlarını, kamu ve özel teşebbüsleri hedefe koyarak, yol kesen, dozer yakan, okul yakan bir örgütten ancak hesap sorulur.
Terörle müzakere edilmez, mücadele edilir .
Şimdi, ahı gitmiş vahı kalmış APO’dan medet bekliyoruz.
Bebek Katiline “sayın” demek de moda oldu.
Bu arada moda olan bir başka şey daha var. Atatürk’e küfretmek, Cumhuriyet’e sallamak. Hem bunu yapacaksınız hem de barış diyeceksiniz. Bu ne yaman çelişkidir.
PKK’nın istekleri bellidir. Federatif yapıdır bu istek. Oysa, Türkiye, üniter bir devlettir.
Bundan vazgeçmesi de mümkün değildir. Eğer, bundan ödün verilecek olursa, vay halimize.
Türkiye’nin Atatürk’e sarılmaktan başka çaresi yoktur. Atatürk’e düşmanlık ettikleri için PKK’ya kucak açılacaksa, Türk Halkı buna izin vermeyecektir.