Karabük Haber Postası Karabük Haber Postası

Türkiye, son 10 yılda fındık ihracatından 20 milyar doların üzerinde döviz girdisi sağladı

Ekonomi Yayın: 28.08.2023 20:00
İhlas Haber Ajansı
Türkiye, son 10 yılda fındık ihracatından 20 milyar doların üzerinde döviz girdisi sağladı

Türkiye, son 10 yılda fındık ihracatından 2 milyar 769 milyon 393 bin 225 kilogram karşılığı toplam 20 milyar 218 milyon 521 bin 837 dolar döviz girdisi sağladı. En fazla fındık ihracatı 2 milyar 820 milyon 982 bin 816 dolar karşılığı 2014-2015 fındık döneminde gerçekleşti.

Almanya ve İtalya başta olmak üzere 20’ye yakın ülkeye fındık ihracatı yapılırken, 2022 yılında Almanya, İtalya, Fransa, Polonya, Hollanda, İsviçre, Avusturya, İspanya, Çin Halk Cumhuriyeti, Belçika, Birleşik Krallık, ABD, Brezilya, Rusya Federasyonu, Kanada ve öteki ülkeler olmak üzere toplam 313 milyon 568 bin 29 kilogram karşılığı fındık ihracatından 1 milyar 751 milyon 55 bin 183 dolar döviz girdisi sağlandı. 2021 yılında ise 344 milyon 671 bin 121 kilogram karşılığı 2 milyar 255 bin 835 bin 761 dolar döviz girdisi sağlanmıştı.

Trabzon’dan 10 yılda yaklaşık 8 milyar dolar döviz girdisi

2013-2023 yıllarını kapsayan 10 yıllık fındık döneminde Trabzon’dan farklı ülkelere yapılan ihracatta 1 milyar 79 milyon 777 bin 390 kilogram karşılığı toplam 7 milyar 975 milyon 951 bin 19 dolar döviz girdisi elde edildi. En fazla fındık ihracatı 2015-2016 fındık döneminde yaşanırken, 122 milyon 760 bin 647 kilogram karşılığı 1 milyar 117 milyon 566 bin 462 dolar döviz girdisi sağlandı.

“Pazar hissemiz yüzde 80’lerden 60’lara geriledi”

Konuyla ilgili açıklamalarda bulunan Doğu Karadeniz İhracatçılar Birliği (DKİB) İdare Heyeti Lider Yardımcısı Ahmet Hamdi Gürdoğan, “Türkiye’den 6 milyon 145 bin ton civarında bir fındık ihracatı kelam konusu. 10 yılda döviz girdisi olarak baktığımız vakit da 20 milyar dolar civarında bir döviz girdisi var ülkemize. Bu ihracaatın yüzde 40’ı ortalama olarak Doğu Karadeniz Bölgesi’nden. En çok ihracat yapılan ülkelere baktığımız vakit Almanya, İtalya, Fransa, Polonya, Avusturya diye devam ediyor. Bugüne kadar yüzde 70-80 dünya pazarında yeri olan Türkiye’nin fındıktaki en büyük tehlikesi, pazar hissesinin yüzde 60’lara yanlışsız gerilemesi. Zira üretimdeki düşüş ve bahçelerde yenilemenin olmamasından ötürü fındıktaki kalite düşüyor. Bu da, pazar hissemizi olumsuz etkiliyor. Fındık piyasasında bu sene Eylül ayından sonra verilen fındık alım fiyatı sayısının üç haneli sayılara çıkması, herşeyden evvel fındıkta spekülasyonlara açık olunmaması ve TMO’nun da alımlarında peşin ödeme yapması ve üreticinin mağduriyetinin önlenmesi en büyük beklentilerimiz” dedi.

Görüş Bildir

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.

VURDUK EN DİBE, SÖYLE ŞİMDİ NEREYE?

Manşet Yayın: 26.05.2024 14:00
VURDUK EN DİBE, SÖYLE ŞİMDİ NEREYE?

Ekonomi bir bilim dalıdır. Ekonominin değişmez gerçekleri vardır.
Mesela;
▪︎ Faizlerin artırılması ile piyasada talep azalır. Bu sayede harcama eğilimi de azalmaya başlar.

▪︎ Faiz ile enflasyon arasında ters yönlü bir ilişki vardır. Faiz düşerse enflasyon artar yani enflasyon artarsa düşürmek için faizi artırmak gerekir.

▪︎ 2002 yılından bu yana, TL’ nin değerlenmesinin arkasında “yüksek faiz düşük kur” sarmalı yatmaktadır. Türkiye’de, ülke riskinin yüksek olması, kaynaklarından daha fazlasını kullanması nedeniyle faizler dünya standartlarının çok üzerinde. Bu durumda da iş dünyası ve yatırımcılar kredi kullanamıyor. Kısır döngü de işte burada başlıyor.

Ekonomi; “bir insan topluluğunun ya da bir ülkenin, yaşayabilmek için üretme, üretileni bölüşme biçimlerinin ve bu eylemlerden doğan ilişkilerinin tümü” şeklinde tanımlanıyor.
Yaşayabilmek için üretme ve bölüşme ! Görüldüğü gibi ekonominin temelinde üretim var. Ayrıca, ülkenin varlığını sürdürebilmesi için üretilenin adaletle ve hakkaniyetle bölüşülmesi gerekiyor.
Peki, günümüz Türkiyesinde yeteri kadar üretiyor muyuz?
Ürettiğimizi hakça bölüşüyor muyuz? Başka bir deyişle, gelir dağılımında adaleti sağlayabilmiş miyiz?
Bu sorulara evet diyebilir misiniz?

Ekonomimizin en istikrarlı yılları 1923 den1950 ye kadar olan dönemdir. Türk Lirasının da dünya ekonomisinde en değerli olduğu 27 yıl bu döneme denk geliyor.
Bu döneme baktığımızda, devlet destekli, üretime dayalı müthiş bir kalkınma hamlesi görüyoruz.
Bu ivme Atatürk’ün vefatından sonraki 12 yıl daha devam etti.

1950 den 1990 a kadar olan dönemde;
▪︎50 li yıllarda ABD ile yapılan ve elimizi kolumuzu bağlayan anlaşmalar, tarımımıza, eğitim sistemimize müdahaleler. Antikominist hedefleri olan Marshall yardımları.
▪︎ 1974 Kıbrıs Barış Harekatı nedeniyle maruz kaldığımız ağır ambargolar.
▪︎ 1980 askeri müdahalesi ve cunta yönetimi dönemi.
Bu 40 yıl da böyle heba oldu.

Sonrasında, 1990 – 2002 yıllarında yaşanan ekonomik bunalımların temel sebebi ise, siyasi istikrarsızlık, dolayısıyla orta ve uzun vadeli ekonomi politikasına sahip olamama durumudur. Bu dönemde Türkiye’de 6 farklı başbakan tarafından 11 farklı hükûmet kuruldu ve bu hükûmetlerin ortalama ömürleri 1 yıl civarında gerçekleşti.

Ülkenin enerjisini ve kaynaklarını terörle mücadeleye harcamasını da unutmayalım.
1984 yılından buyana terörle mücadele ediyoruz.

2002 den sonra tek parti iktidarı ile bir siyasi istikrar sağlandı. Terörle mücadelede de başarı sağlandı diyebiliriz. Peki buna rağmen neden ekonomik istikrar sağlanamadı? Bu sorunun o kadar çok yanıtı var ki, hangi birini yazayım.

Uzun vadeli ve kalıcı çözümler üretmek yerine;
▪︎ Faizlerle oynayarak,
▪︎ Yüzyılın buluşu diye kur korumalı mevduat ismi altında ucube sistemlerden medet umarak,
▪︎ Vergileri artırarak, yeni vergiler icat ederek
▪︎ Karşılıksız para basarak bu sarmaldan çıkmamız mümkün değil.

Haberlere bakıyorum. Enflasyonda tek haneye düşecek mişiz. İhracatta tarihi rekorlar kırmışız!
Neye göre rekor? İhracatımız ithalatımızın önüne mi geçti? Cari fazla mı vermeye başladık?
İhracat rakamlarını verirken neden ithalat rakamlarını da vermiyorsunuz?
Ekonomide çuvallıyoruz ama algı yönetiminde maşallahımız var.

Gerçek şu ki, yeteri kadar üretmiyoruz ve üretmediğimiz için yoksullaşıyoruz. Bu gerçekleri görüp, topyekün bir üretim seferberliğini çoktan başlatmalıydık.

Athenanın o meşhur şarkısı geliyor aklıma;
Vurduk en dibe
Söyle şimdi nereye?
Yol almalısın
Ufak ufak yerine
Sıyrıl da gel buraya
Sıyrıl da gel buraya
Dön baba
Dön baba dönelim
Dön baba
Dön baba dönelim…