Trabzonlu Sabri Yavuz, büsbütün kendi imkanlarıyla tasarladığı üstü açılabilir iki kişilik arabasıyla Karadeniz beşerinin pratik zekasını ve azmini bir defa daha ortaya koydu. İstanbul’da uzun yıllar sürücülük yapan Yavuz, 20 yıl evvel hayalini kurduğu cabrio stili aracı, mühendislik eğitimi almadan, sırf el maharetiyle kendi atölyesinde adım adım hayata geçirdi.

Trabzonlu olan Sabri Yavuz, yıllarca İstanbul’da sürücülük yaptıktan sonra, çocukluk hayali olan arabası kendi imkânlarıyla kendisi yaptı. Teknik ya da mühendislik eğitimi almayan Yavuz, 2005 yılında, İstanbul’daki atölyesinde el emeğiyle tasarlayıp ürettiği araca “Zigana” ismini verdi. İki kişilik kapasiteye sahip olan araç, polyester gövde, Lombardın motor ve şanzıman sistemi ile donatıldı. Üstü açılıp kapanabilen yapısıyla dikkat çeken arabanın yerinde ise kalorifer sacı kullanıldı. Aracın fren sistemi kurmalı olarak tasarlandı. Tüm montaj, kaynak ve kaporta süreçleri Yavuz kendi elleriyle yaptı.

Sarı renge boyanan arabanın üzerinde “Milli ve Yerli” ibaresi yer alırken, özel olarak seçilen 34 SY 1461 plakası ise sahibinin baş harflerini ve Trabzon’un fetih yılını simgeledi. Yavuz, aracı 2005 yılında yaklaşık 50 bin TL maliyetle tamamladı. Emekliliğinin akabinde arabasını memleketi Trabzon’un Yomra ilçesine getiren Yavuz, burada ağır ilgiyle karşılaştı. Vatandaşların sık sık fotoğraf çektirdiği ’Zigana’ için birtakım araba tutkunları 1 milyon 500 bin TL teklif etti. Lakin Yavuz, tüm teklifleri geri çevirdi. El üretimi Zigana, sadece fonksiyonelliğiyle değil, Karadeniz beşerinin azmini ve hünerini simgeleyen bir sembol olarak da dikkat çekiyor.

“Cumartesi ve Pazar günleri atölyede sabaha kadar çalıştım”

20 beygirlik motorlu ‘Zigana’ ile dağ zirve demeden gezen Sabri Yavuz, “Ömrümün yarısı İstanbul’da geçti. Orada sürücülük yapıyordum. Başımda hayallerim vardı. O vakit Formula pisti yapılmıştı. Bende ona uygun bir araç yapmak istedim. Cumartesi ve Pazar günleri atölyede sabaha kadar çalışmaya başladım. Ortaya bu türlü bir araç çıktı. Her bir farklı aracın modülünü aldım. Büsbütün kendi el işçiliğim. Polyester ve tentesini armağan ettiler. Birtakım arkadaşlarım bu halde yardımcı oldu. Çizerek bu aracı planlayamadım. Yapmaya başlayınca bu türlü oldu. Tabanını kalorifer saçından yaptım, paslanmıyor. Birinci evvel akıllı vidalarla yapmaya başladım. Bir arkadaşım bu yolda giderken sallanır cıvatalar daima dökülüyor dedi. Sonrasında bana polyester verdi. Biraz da anlıyordum bu işlerden böylelikle tamamladım. Kurmalı bir fren sistemi var. Motor olarak 20 beygirlik tek silindirli Lombardın motoru kullandım. Biraz sesi fazla o yüzden değiştirmeyi düşünüyorum. Yalnızca motorun ruhsatı var. Diğer bir şeyin ruhsatı yok” dedi.

“1,5 milyon teklif ettiler ancak satmadım”

Aracın 2005 yılında 50 bin TL maliyetini olduğunu kaydeden Yavuz, “Çok ilgi gösteren var. Çok teklifler geliyor. Bunu bir oburunun kullanması sakıncalı ve yasak. 2005 model aracım o vakit 50 bin TL’ye yakın bir maliyeti oldu. Bayiden sıfır bir araba alabilirdim. O devir otomobilim olduğu için yeni bir araç almayı tercih etmedim. Değişik bir otomobil yapmak istedim. Bunun deposunu bir kez dolduruyorum 1 ay bana yetiyor. Yaylalara bile çıkıyorum. Plakası özel. Tabi resmiyette plakası yok. Ardına bir römork yaptım. Kömürümü, odunumu onunla taşıyorum. Satın almak isteyenle oldu. 1,5 milyon teklif etti fakat satmadım. Bundan sonrası ise hedeflerim var lakin araç düşünmüyorum. Artık havadan gidecek bir planör planlıyorum. Uçmak istiyorum lakin bölgemizde aradığım kesimleri bulamıyorum” halinde konuştu.

“Karadeniz insanı hakikaten bambaşka”

Trabzon’u Sürmene ilçesinden arkadaşı ile birlikte Yomra ilçesinin Özdil mahallesine gelen Hamsi Eski ise arabayı incelediğini ve çok beğendiğini lisana getirerek, “Aracı gördüğümde tuhafıma gitti. Arabayı park ettiğimde üstten geldiğini görünce arkadaşıma bu nedir diye sordum. Arabayı inceledim. Araç tamircisi olduğum için merak ettim. Hoşuma gitti. Köyde çok ülkü. Her türlü gereksinimini görebilir. El emeği çok hoş. Karadeniz insanı nitekim farklı. Aracın öyküsünü dinleyince çok hoşuma gitti. Bende bu türlü bir otomobilim olsun isterim. Satarsa alırım” diye konuştu.

Mustafa Adanur ise “Bu aracı daha öncede görmüştüm. Çok enteresan işleri var. Sabri ağabeyime rica edeceğim bana da bir engelli arabası yapsın. Kıssasını dinlemiştim el imali olduğunu biliyorum. Devletinde dayanak vermesi gerekiyor. Karadeniz insanı her türlü yapar” sözlerini kullandı.