DEMƏLİ, BƏYƏFƏNDİNİN DİLİ SUSUR, AMMA GÖRÜNÜR, MƏŞĞULİYYƏTLƏRİ ÇOX “MÜHÜM” İMİŞ!

Bir ülkenin cumhurbaşkanı için kendi ülkesinde düzenlenen bir spor müsabakasının ödül töreni mi daha önemlidir, yoksa Türk dünyasının geleceğinin konuşulduğu, Türkiye'nin ev sahipliği yaptığı Türk Devletleri Teşkilatı zirvesi mi?

Bu soruyu sormak bile beni  üzüyor.

Azerbaycan Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, 30 Ekim'de Ankara'da gerçekleştirilen Türk Devletleri Teşkilatı'nın 13. Zirvesi'ne katılmadı. Onun yerine Bakü'de düzenlenen FIFA U-15 Dünya Kupası ve Festivali'nin ödül törenine katılmayı tercih etti.

Elbette her devlet başkanının kendi ülkesinde katılması gereken programları olabilir. Buna kimsenin itirazı yok.

Ancak burada sıradan bir toplantıdan söz etmiyoruz.

Türkiye'nin ev sahipliğinde gerçekleşen, Türk devletlerinin ortak geleceğinin, siyasi ve ekonomik iş birliğinin, Türk dünyasının dayanışmasının konuşulduğu bir zirveden söz ediyoruz.

Üstelik Türkiye, Azerbaycan Cumhurbaşkanı'nı bizzat davet etmişti.

Peki, Sayın Aliyev'in bu tercihi ne anlama geliyor?

Bir diplomatik mesaj mı? Bir siyasi mesafe koyma girişimi mi? Yoksa gerçekten yalnızca önceden planlanmış bir program meselesi mi?

Bilmiyoruz. Ama bu soruların sorulması bile son derece doğaldır.

Çünkü devletler arasındaki ilişkilerde bazen söylenen sözlerden çok, yapılan tercihler konuşur.

Türkiye ile Azerbaycan arasındaki ilişki sıradan iki ülke arasındaki ilişki değildir.

Yıllardır "İKİ DEVLET, BİR MİLLET" diyoruz.

Azerbaycan'ın zor günlerinde Türkiye'nin nasıl yanında durduğunu, siyasi, diplomatik ve askerî dayanışmanın nasıl sergilendiğini hepimiz biliyoruz.

Karabağ meselesinde Türkiye'nin verdiği desteği, Azerbaycan'ın haklı mücadelesine gösterdiği dayanışmayı kimse unutamaz.

Biz bu kardeşliği yalnızca güzel sözlerle ifade etmedik. Gerektiğinde bedel ödeyerek, risk alarak, bütün dünyaya karşı Azerbaycan'ın yanında durduk.

Peki, kardeşlik yalnızca ihtiyaç duyulduğunda mı hatırlanacak?

Kardeşlik, bir tarafın sürekli destek vermesi, diğer tarafın da bunu doğal bir hak gibi görmesi midir?

Elbette Azerbaycan bağımsız ve egemen bir devlettir. Kendi kararlarını kendisi verir. Türkiye'nin de Azerbaycan'ın iç işlerine müdahale etme hakkı yoktur.

Ancak egemenlik kadar karşılıklı saygı da önemlidir.

Kardeşlik, tek taraflı bir beklenti değildir. Karşılıklı hassasiyet, vefa ve dayanışma gerektirir.

Sayın Aliyev'in Ankara'ya gelmemesinin arka planında son dönemde yaşanan siyasi gerilimlerin bulunup bulunmadığını bilmiyoruz. Fakat iki ülke arasında yaşanan gelişmelerin ve bu ziyaretin gerçekleşmemesinin aynı döneme denk gelmesi, kamuoyunda soru işaretleri yaratmıştır.

Benim asıl itirazım da burada başlıyor.

Türk dünyasının birlik fotoğrafı verilmeye çalışılırken, bu fotoğrafın en önemli aktörlerinden birinin neden yer almadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Sayın Aliyev'e soruyorum:

Bir spor organizasyonunun ödül törenine katılmak elbette önemlidir. Peki, Türk dünyasının ortak geleceği için düzenlenen bir zirvenin devlet başkanları düzeyindeki buluşmasında bulunmak daha az mı önemlidir?

Türkiye'nin Azerbaycan'a gösterdiği hassasiyetin karşılığında, Türkiye'nin hassasiyetleri de aynı ölçüde dikkate alınmayacak mı?

Bizim derdimiz Azerbaycan'la değil. Tam tersine, derdimiz bu kardeşliğin zarar görmemesidir.

Ancak kardeşlik sözle değil, davranışla da gösterilmelidir.

Unutulmamalıdır ki vefa, yalnızca zor günlerde kapısı çalınan bir dostun adı değildir. İyi günde de kötü günde de birbirinin yanında durabilmektir.

Türkiye'nin Azerbaycan'a duyduğu kardeşlik duygusu tartışılmaz.

Ama kardeşliğin karşılıklı olması gerektiğini hatırlatmak da bizim hakkımızdır.

İKİ DEVLET, BİR MİLLET diyorsak, bunun gereğini yalnızca Türkiye'den beklememeliyiz.

Kardeşlikte vefa da olur, saygı da olur, gerektiğinde fedakârlık da...

Yoksa geriye yalnızca güzel bir slogan kalır.

 İlyas Erbay