Emekli şoför Bahattin Tunç, çocukluğundan bu yana sakladığı eşyalarla insanlara nostalji yaşatıyor.Ylılardır hayalini kurduğu projesini gerçekleştirdiğini kaydeden Tunç ” Çocukluğumdan kalma, kitaplar, alfabeler, çantalar, bindiğimiz kızak ve kayıklar, çemberler, çelik çomak oyunlarının hepsini biriktirdim. Bazı arkadaşlarım hediye getiriyorlar onların da isimlerini yazarak saklıyorum. Onları da anımsamış ve hatırlamış oluyorum” dedi
Safranbolu ilçesinde yaşayan 56 yaşındaki Bahattin Tunç, çocukluğunda kendisinin yaptığı ve kullandığı oyuncaklarla, antika ve kullanılmış eşyaların yer aldığı “Nostalji Evi”ni açtı.
Şoförlükten emekli olan Tunç, çocuklukta kullandığı eşyaların hiçbirisini atmayarak sakladı. İlçeye bağlı Dana köyünde bulunan arsasına UNESCO Dünya Miras Listesi’nde yer alan ve “en iyi korunan 20 kent” arasında bulunan Safranbolu’nun tarihi dokusuna ve mimarisine uygun ev yapan Tunç, bütün eşyalarını burada sergilemeye başladı.
Çocukluğunda kullandığı oyuncaklar, okuduğu kitaplar, cep telefonları, köylerde kullanılan aletler ve giydiği ayakkabılar başta olmak üzere o dönemlerde evlerinde kullandıkları lüks lambaları ile duvar saati, radyo, terazileri ve birçok hatırasını “Nostalji Evi”nde sergileyen Tunç, hayalini gerçekleştirmenin mutluluğunu yaşıyor.
“50 SENEDİR BİRİKTİRİYORUM”
Tunç, İhlas Haber Ajansı muhabirine yaptığı açıklamada, yılardır biriktirdiği eşyalardan bir müze açma hayali olduğunu ve bunu da gerçekleştirdiğini söyledi.
Oğlu Mustafa Tunç’un da kendisine yardımcı olduğunu ifade eden Tunç, “Çocukluğumdan kalma, kitaplar, alfabeler, çantalar, bindiğimiz kızak ve kayıklar, çemberler, çelik çomak oyunlarının hepsini biriktirdim. Bazı arkadaşlarım hediye getiriyorlar onların da isimlerini yazarak saklıyorum. Onları da anımsamış ve hatırlamış oluyorum. 50 senedir biriktiriyorum, burada 200-250 yıllık eşyalar var. Ahşap işlerini kendim yaptım, atölyem var orada hepsini yapıyorum” dedi.
Yeni nesil çocukların eşyaları bilmediğini aktaran Tunç, şuları kaydetti:
“Çoğu ‘bu ne işe yarıyor, nasıl kullanılıyor’ diye soruyor. Yaşlılar da ‘bize geçmişimizi yaşattın’ diye mutlu oluyorlar. 40-50 yaşın üzerindekiler daha çok mutlu oluyorlar.”
“Bu benim hayalimdi” diyen Tunç, “Daha da genişletmek istiyorum. ‘Burası büyük gelir’ diyordum küçük gelmeye başladı. Arazi kendimin, 20 senedir bağ evim vardı. Fazla da bir beklentim yok. Eş dost ediniyoruz” değerlendirmesinde bulundu.
