Üvey kızı tarafından eşyasız eski bir eve bırakılarak üzerine kapı kilitlenen 82 yaşındaki Alzheimer Hastası Vasfiye Ünal’a Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü sahip çıkarak, Polis eşliğinde Huzur Evine yerleştirdi.
İlk eşi öldükten sonra ikinci evliliğini yapan ve eşi de 8 ay önce ölen Vasfiye Ünal’ın iki eşinden de çocuğu olmadığı ifade edildi. İkinci eşinin ilk eşinden olan üvey kızı Satiye İ.’nin Bayır Mahallesi’ndeki evinde kalmaya başlayan Vasfiye Ünal’ı iddiaya göre Satiye İ., bakamadığı gerekçesiyle 1 hafta önce aynı mahallede 180 liraya kiraladığı 2 katlı eski evin alt katına yerleştirdi.
ASMA KİLİD AÇILMAYINCA POLİSTEN YARDIM İSTENDİ
1 Haftadır, yatak, battaniye ve soba dışında tek bir eşyanın bulunmadığı, kapısı asma kilitle üzerine kilitlenen evde yaşayan Vasfiye Ünal’ın durumunu fark eden komşuları Aile ve Sosyal Politikalar Müdürlüğü’ne haber verdi. Eve gelen görevliler, asma kilidi açamayınca polisten yardım istedi. Polis, yaşlı kadının üvey kızı ve onun eşini bularak eve getirdi. Satiye İ.’nin kapıyı açmasıyla içeriye giren polis ve görevliler, Vasfiye Ünal’ı, eşyası olmayan, ahşap tabanın üzerine konulan çarşafsız yatakta yatarken buldu. Elektrik ve suyu bulunmayan evde 1 haftadır tek başına yaşayan Vasfiye Ünal, soğukta üşüdüğü için battaniyeye sarılıp yattığını söyledi. Vasfiye Ünal, “Çok şükür hasta değilim. Soğuğa soba dayanmıyor. Soğuktan yatıyorum” diye konuştu.
SAĞLIK KONTROLÜNDEN GEÇİRİLDİKTEN SONRA HUZUREVİNE YERLEŞTİRİLDİ
Huzurevine gitmek istemeyen ve görevliler tarafından ikna edilen Vasfiye Ünal, Karabük Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde sağlık kontrolünden geçirildikten sonra Yücel Huzurevi’ne yerleştirildi. Vasfiye Ünal, huzurevine yerleştirildikten sonra ise mutlu olduğunu söyledi. Ünal, “Allah razı olsun herkesten. Hamdolsun iyiyim. Artık üşümüyorum” dedi.
Huzurevi Müdürü Murat Sevinç ise Vasfiye Ünal’ın artık emin ellerde olduğunu söyledi.
Satiye İ., 8 aydır üvey annesine kendi evinde baktığını belirterek, “Altına koyduğum bezini, taktığım sondasını attı. Altına bir şey koydurtmadı. Mecbur kaldım. Evde yemek yemeyecek hale geldim. Evimiz çok berbat oldu. Evimiz müsait değil. O da rahat etsin biz de rahat edelim istedim. 1 hafta önce ev kiraladık. “Gelip giderek bakarız burada” dedim. 3 öğün yemeğini getiriyorduk. Köyden de eşyasını getirecektik ama nasip olmadı, getiremedik. Huzurevine de gitmemişti” dedi.