Akciğer hastalarının, havanın daha pak olduğu kanısıyla yüksek rakımlı bölgelere yönelme eğilimi taşıdığına dikkat çeken uzmanlar, bu tercihin her vakit gerçek olmadığını vurguluyor.

Konuyla ilgili bilgilendirmede bulunan Karadeniz Teknik Üniversitesi (KTÜ) Farabi Hastanesi Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Kolu Dr. Öğretim Üyesi Olcay Ayçiçek, rakım yükseldikçe atmosferdeki oksijen ölçüsü ve oksijen basıncının azaldığını belirterek bu durumun bilhassa kronik teneffüs hastalıkları olan bireyler için risk oluşturduğunu tabir etti.

Deniz düzeyi daha uygun

Akciğer hastaları için deniz düzeyinin daha uygun olduğunu kaydeden Ayçiçek, “Akciğer hastaları, yüksek rakımlarda havanın daha pak olduğu fikriyle bu bölgelere çıkma eğilimindedir. Lakin, rakım yükseldikçe atmosferdeki oksijen ölçüsü ve oksijen basıncı azalır. Deniz düzeyinde oksijen basıncı en yüksek seviyededir. Bu nedenle, oksijen düşüklüğü ile seyreden akciğer hastalığı olan bireyler için deniz düzeyi daha uygundur” dedi.

Yaş değil, oksijen düzeyi belirleyici

Oksijen düzeyi olağan olan bireylerin yüksek rakımlı bölgelere çıkmasında rastgele bir sakınca bulunmadığını belirten Ayçiçek, “Oksijen düzeyi düşük olan ve dışarıdan oksijen desteği alması gereken hastaların yüksek rakımlı bölgelerde yaşamasını ya da bu yerlerde uzun mühlet vakit geçirmesini pek önermiyoruz. Zira rakım yükseldikçe oksijen düzeyi azalır ve en yüksek oksijen düzeyi deniz düzeyindedir. Hasebiyle bu cins hastalar için deniz düzeyi hem daha uygun hem de daha sağlıklıdır. Oksijen düzeyi olağan olan hastalar ise sağlıklı bireyler üzere rahatlıkla yaylalara çıkabilirler. Bu hususta belli bir yaş kriteri yoktur; “Şu yaşın üzerindekiler yüksek rakımlı yerlere çıkmamalı” formunda kesin bir kural bulunmamaktadır. Bu büsbütün kişinin oksijen düzeyiyle, yani kandaki oksijen seviyesiyle ilgili bir durumdur” diye konuştu.