BARÜ ile Bartın İl Milli Eğitim Müdürlüğü arasında eğitimde iş birliği protokolü imzalandı
Bartın Üniversitesi (BARÜ) ile Bartın İl Milli Eğitim Müdürlüğü arasında imzalanan iş birliği protokolüyle eğitim faaliyetlerine yönelik farklı alanlarda ortak çalışmalar gerçekleştirilecek.
Bartın Üniversitesi (BARÜ) ile Bartın İl Milli Eğitim Müdürlüğü ortasında eğitim alanında yenilikçi çalışmaları içeren kapsamlı bir iş birliği protokolü yapıldı. Protokol, Rektörlük Senato Salonu’nda BARÜ Rektörü Prof. Dr. Ahmet Akkaya ile Bartın Vilayet Ulusal Eğitim Müdürü Ramazan Aşcı tarafından imzalandı.
Protokol kapsamında danışman akademisyenlik, rehberlik ve mentörlük dayanağı ile eğitim idaresi, etraf şuuru, yeni kuşak öğretim teknikleri ve hayat uzunluğu öğrenme üzere çeşitli alanlarda iş birliği yapılacak. Ayrıyeten iki kurum ortasında eğitim-öğretim faaliyetlerinden araştırma-geliştirme projelerine, öğretmenlerin mesleksel gelişiminden öğrencilere yönelik toplumsal, kültürel ve sanatsal etkinliklere kadar çeşitli alanlarda ortak çalışmalar yürütülecek.
Protokol hakkında değerlendirmelerde bulunan BARÜ Rektörü Prof. Dr. Ahmet Akkaya, eğitimde bilgi ve hünerlerin artırılmasını sağlayan ortak çalışmaların kıymetine değinerek iş birlikleri hasebiyle Vilayet Ulusal Eğitim Müdürü Ramazan Aşcı’ya teşekkürlerini tabir etti.
Anayasamıza göre, Türkiye Cumhuriyeti bir sosyal devlettir. Sosyal devlet; vatandaşların refah durumunu gözeten, halkına asgari bir yaşam düzeyi sağlamakla görevli devlet olarak tanımlanır.
Sosyal devlet, anayasamızın 2. ve 60'ıncı maddelerinde de tanımlanmıştır. Sosyal hukuk devleti güçsüzleri güçlüler karşısında koruyarak gerçek eşitliği yani, sosyal adaleti ve toplumsal dengeyi sağlamakla yükümlü devlet demektir. Ülkelerin sosyal devlet olabilmesi için bazı özelliklerinin bulunması gerekir. Sosyal devlette fırsat eşitliği ön plandadır. Ayrıca sosyal devlette halka eşit gelir dağılımı ve asgari yaşam şartları sunulur.
Peki, halka eşit gelir dağılımı ve asgari yaşam şartlarının sağlanması konusunda ne durumdayız? Ücretlere baktığımızda, eşit gelir dağılımından söz edebilir miyiz? Gelir dağılımı adaletsizliğinde dünya sıralamasında liderliğe oynuyoruz!
Çalışanlarla emekliler arasındaki ücret dengesizliği emekliler aleyhine giderek büyüyor. Emekli maaşları TÜRK-İŞ'in her ay açıkladığı açlık sınırı rakamlarının neredeyse yarısına düştü. Önümüzdeki ay 6 aylık enflasyon rakamlarına göre emekli maaşlarına yapılacak olan zam yüzde 11-12 civarında olacak. Bu durumda, en düşük emekli aylığı 19 bin liraya bile ulaşamayacak. Kasım ayı açlık sınırı rakamı 30 bin lira . Aralık ayında ve devam eden aylarda bu rakam daha da artacak. Emekli maaşlarının açlık sınırı rakamlarının yakalaması mümkün görülmüyor. Aynı durum asgari ücret alanlar için de geçerli. Bu rakamlarla kirasını bile ödeyemeyen milyonlarca insan ne yiyecek ne içecek?
Böyle bir adaletsizlik, böyle bir vicdansızlık olabilir mi? Nerede kaldı sosyal devlet, nerede adalet, hakkaniyet? Emekli de bu ülkenin vatandaşı. Emekliler lütuf beklemiyor. Çalışırken ödedikleri primlerin karşılığını hakkıyla almak istiyorlar. Sosyal Güvenlik Sistemi çökmüştür. Prim ödeme gün sayısının, ödenen primin rakamsal miktarının hiç bir önemi kalmadı. 3600 gün prim ödeyenle 9000 gün prim ödeyen arasında bir fark kalmadı. Sistem oynana oynana bu duruma geldi. Hakkaniyet, adalet yerle yeksan oldu. 2016 yılında asgari ücretten % 66 daha fazla maaş alan bir emekli buğün asgari ücretin yüzde 24 altına düştü. Bu tablo böyle devam ederse, emekli kuru ekmeğe bile muhtaç kalacak. Tuzu kurular! ükeyi yöneten muhteremler! Hiç mi vicdanınız sızlamıyor.? Nasıl uyku uyuyorsunuz?
Çocuk okutan, kirada oturan emekliler var. Bu insanlar açlık sınırının yarısına düşmüş maaşlarla ayakta kalabilir mi? Yazının başlığı bazılarına abartılı gelmiş olabilir. Fakat acı gerçek budur. EMEKLİ ÖLMEDEN MEZARA KONMUŞTUR!
Tablonun ressamı gelmiş geçmiş tüm hükümetlerdir! Son 23 yılda ise, bu tablo tamamlandı, verniklendi ve çerçevelendi. Oy uğruna izlenen popülist icraatlar, istihdam yaratamayan, üretmek yerine ithal etmeyi öncelikleyen politikalar, israf ve şatafat ülkeyi bu duruma getirmiştir.
