25 Nisan 1915 şafakla başlayan çıkarma sırasında Fransız  kuvvetlerine komuta eden, ülkesinde çok ünlü bir asker olan General Gouraud, savaş sırasında bir kolu ve bir bacağının bir kısmını savaş alanında bırakarak yurduna dönmüş ve savaştan yıllar sonra Ankara’ya gelmiş ve Atatürk’ün huzuruna çıktığında o büyük insanın şu sözlerine muhatap olmuştur. “TÜRK TOPRAKLARINDA KALAN ŞEREFLİ KOLUNUZ MEMLEKETLERİMİZ ARASINDA SON DERECE KIYMETLİ BİR BAĞDIR.” (*)   Fransız General Gouraud o gün tanık olduğu bir olayı  anılarını yazdığı kitapta şöyle anlatmıştır:   “Fransızlar, Türkler gibi mert bir milletle savaştıkları için çocuklarınızla daima iftihar edebilirsiniz. Hiç unutmam, biraz evvel doğa ve çevremiz enfes güzellikteydi. Su çiçekleri, papatyalar, peygamber çiçekleri, leylaklar bir gökkuşağı alemi yaratıyordu. Ve şimdi, savaş sahasında dövüş bitmiş, o güzelim tablo kan revan içindeydi. Yaralı ve ölülerin arasında dolaşıyorduk. Az evvel, Türk ve Fransız askerleri süngü süngüye gelip ağır zayiat vermişlerdi. Bu sırada gördüğüm manzarayı ömrüm boyunca unutmayacağım. Yerde bir Fransız askeri yatıyor, bir Türk askeri kendi gömleğini yırtmış, O’nun yaralarını sarıyor, kanlarını temizliyordu. Tercüman vasıtasıyla bir konuşma yaptık.             -Niçin, öldürmek istediğin askere yardım ediyorsun ? Mecalsiz haldeki Türk askeri şu karşılığı verdi:             Bu Fransız yaralanınca yanıma düştü. Cebinden yaşlı bir kadın resmi çıkardı. Birşeyler söyledi anlamadım. Ama herhalde annesi olacaktı. Benim ise kimsem yok. İstedim ki, o kurtulsun, anasının yanına dönsün.             Bu asil ve alicenap duygu karşısında hüngür hüngür ağlamaya başladım. Bu sırada emir subayım Türk askerinin yakasını açtı. O anda gördüğüm manzaradan yanaklarımdan sızan göz yaşlarımın donduğunu hissettim. Çünkü, Türk askerinin göğsünde bizim askerinkinden çok ağır bir süngü yarası vardı ve bu yaraya bir tutam ot tıkamıştı.              Az sonra ikisi de öldüler.”   “Bu mübarek Ramazan Ayının ilk gününde bütün şehitlerimizi ve gazilerimizi rahmet ve minnetle anıyorum”   (*)  Mustafa Kemal’den ATATÜRK’e, Tahsin ÖZTİN SAYFA 99     Fikret GÖKÇE Kıbrıs Gazisi-Mak.Müh.