Çorum’da saat tamirciliği yapan Selim Çıkarı, dedesi ve babasından miras kalan mesleği 55 yıldır sürdürerek mekanik saatleri tamir ediyor.
Çorum’da yaşayan 70 yaşındaki Selim Karı, babasının rahatsızlanmasının akabinde devraldığı saatçilik mesleğini 55 yıldır aşkla sürdürüyor. Daha evvel dedesinin ve babasının yaptığı mesleği devam ettiren Karı, Çorum’daki dükkanında eski ve arızalanan mekanik saatleri tamir ediyor. Çırak bulamadığı için mesleği kendi sürdüren Yararı, her gün açtığı dükkanında büyük dikkatle çalışıyor. Mesleğin artık yok olmaya yüz tuttuğunu tabir eden Yararı, gücü yettikçe işine devam etmek istediğini söyledi.
“Artık mekanik saatçilik bitti”
3 kuşaktır saatçilik mesleğiyle geçimlerini sağladıklarını söyleyen Selim Karı, “Babam, dayım, amcam ve dedem, ailecek hepimiz saatçiyiz. Saatçilikle büyüdük, saatçilikle yaşadık. Yaşım 70, artık kemale erdi. Bundan sonra bizim meslek gidiyor, biz de gidiyoruz. Allah ne vakte kadar takdir ederse, gücüm yettikçe bu mesleğe devam etmeyi düşünüyorum. Mekanik saatlerin ömrü bitiyor ve sona yaklaştı. Bu nedenle olanlarla yönetim edip vaktimizi geçirmeye çalışıyoruz. Ben babamın rahatsızlığı sonrasında mecburen mesleğe başladım. Annem dükkanın anahtarlarını bana getirdi ve ’oğlum, bundan sonra ekmeğimizi sen kazanacaksın’ dedi. Böylece saatçi oldum. Daha evvel babama yardımcı oluyordum lakin onlar amatörceydi. Ancak babam rahatsızlanınca mecburen ben de saatçi oldum. 1970’ten 2025’e, askerliğim hariç, aralıksız 55 yıl orta vermeden tıpkı formda devam ettim. Yapmış olduğum meslekte ve diğer mesleklerde de zorluklar hiçbir vakit bitmez. Daima model değişimleri, yedek kesimde değişiklikler, modül bulamama üzere problemler, yaptığımız tamirat işlerinde problem çıkartıyor. Artık benim mesleğim olan mekanik saatçilik bitti. Yanımda yetişecek kişi yalnızca antik saatlerle uğraşır, bu işten de yeteri kadar çıkar elde edemez” dedi.
“Saatler güzelse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum”
Mekanik saatlerin yerini elektronik saatlere bıraktığını kaydeden Karı, “Aynı cins saatleri sök, temizle, tak, çalıştır ve sistem hepsi bu kadar yani bu durum hiçbir saat için değişmiyor. Saatlerin kendisi değişiyor, ama yapılan süreçler ortalama birebir oluyor. Saatler yeterliyse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum. Yalnız şimdiki tabirle uyduruk al, çöpe at cinsinden saatler olduğundan beşere zevk vermiyor. Ortasındaki farkı şöyle lisana getirebilirim; kaliteli saatin bakımını tamiratını yaparken zevk alıyor, başkasında ise ’acaba bu tamiratını yapacağım saat elimde kalacak mı, sanki ayağa kaldırabilecek miyim’ diye huzursuz oluyoruz. Mekanik saatlerin tamiri bakımı ve sayısı azaldı. Lakin antik saatler, özellikli saatler bedelli. Onların bakımı ve tamiriyle de uğraşacağını zannetmiyorum. Zira evre kapandı kimsenin heves etmesine gerek kalmadı. Bu işte şu an tek başıma çalışıyorum ve yetiştireceğim kimse yok. Benim dükkanımdaki saatlerimi, parçalarımı bunların hepsi artık ya dolaplara ya da çekmecelere girecek” diye konuştu.
