5 Nisan 1994 yılında dönemin Başbakanı Tansu Çiller tarafından “Ya kapatılacak ya kapatılacak” açıklaması ile kapatılma kararı verilen Karabük Demir Çelik Fabrikaları, 8 Kasım 1994 yılında büyük bir direniş gösterilmesinin ardından yöre halkına 1 lira gibi sembolik bir rakama devredilerek bugün yoluna dolu dizgin devam ediyor.
1989’da 137 gün süren grevin ardından zor bir sürece giren ve aşırı istihdam yüküyle yüksek üretim maliyetleri karşısında her yıl zararı giderek büyüyen KARDEMİR’in, 1994’te dönemin hükümeti tarafından kapatılmasına karar verildi.
Karar üzerine Karabük’te, Çelik-İş Sendikası öncülüğünde 8 Kasım 1994’de halk sokaklara inerek büyük bir eylem yaptı, çocuklar okula gönderilmedi, esnaf kepenklerini kapattı, şehre giriş çıkış sağlayan tüm ulaşım durduruldu.
Okullara gitmeyen öğrenciler, dükkanlarını açmayan esnaf, iş başı yapmayan çalışanlar dönemin söz sahibi Çelik-İş Sendikasının önderliğinde bir dizi eylemler gerçekleştirmiş, Karabük Demir Çelik Fabrikaları’nın kapatılmaması için Karabük halkı, sivil toplum örgütleri ile birlikte adeta bir destan yazmıştı.
Ogün yaşanan direniş ve hak arama eylemleri sonrası bir çok STK yöneticisi ve gazeteci yargılandı, ancak fabrika kapatılamadı. Ülkede büyük ses getiren 29 yıl önceki bu eylem sonunda fabrika, özelleştirilerek 1 lira gibi sembolik bir rakama yöre halkına devredildi.
KARDEMİR TÜRKİYE”NİN EN BÜYÜK SANAYİ KURULUŞLARI ARASINDA
1994 yılın da dönemin hükümeti tarafından verilen kapatılma kararının ne kadar yanlış olduğu bugün KARDEMİR’in ülke sanayisinde geldiği nokta ile bir kez daha ortaya çıktı. Demir yolu rayı ve ağır profil üretiminde tek milli marka olan, ülkenin stratejik yatırımlarından biri olan demir yolu tekerini üreten, savunma sanayisi ve yerli otomobil konusunda katkılar sunan, yılda 3,5 milyon ton üretim hedefiyle sürekli yatırımlar yaparak teknolojisini yenileyen KARDEMİR, bugün Türkiye’nin en büyük sanayi kuruluşları arasında yer alıyor. (Ramazan Öztürk)
