“Kış mevsiminde işlerimiz yoğun oluyor”

Soğuk havalarla birlikte işlerin belirgin şekilde arttığını söyleyen ayakkabı tamircisi Turgut Dursun, kış aylarının kendileri için en hareketli dönemlerden biri olduğunu belirtti. Dursun, “Kışın özellikle ayakkabı tamir işleri çok artıyor. Çocuklar okula, vatandaşlar işe giderken ayakkabılar ister istemez su alıyor. Bu da tamir ihtiyacını doğuruyor. Şu sıralar en çok taban değişimi, yırtık dikimi ve yama işleri yapıyoruz. Tamir ücretleri 100 TL’den başlayıp 700 TL’ye kadar çıkabiliyor. İyi bir deri ayakkabının fiyatı ise 5 bin TL’den başlıyor. Bu yüzden birçok kişi yeni ayakkabı almak yerine tamir ettirmeyi tercih ediyor” dedi.

Üniversitelerin tatil olduğu dönemlerde çanta ve valiz tamirlerinin arttığını da ifade eden Dursun, sezon sonunda da benzer bir yoğunluk beklediklerini dile getirdi. Okulların açıldığı dönemlerde ise yeni alınan ayakkabıların sıkma ve uyum sorunları nedeniyle tadilat taleplerinin devam ettiğini söyledi.

“Cilalı boyanmayan deri ayakkabılar su geçirir”

Deri ayakkabıların kışın su almasının en büyük nedeninin yanlış kullanım olduğuna dikkat çeken Dursun, “Deri ayakkabı giyenler yağmur ve karlı havalarda mutlaka cilalı boya kullanmalı. Sadece boya yapmak yeterli değil. Cila, derinin yüzeyini kayganlaştırır ve suyun tutunmasını engeller. Cilalanmayan deri ayakkabılar su geçirir. Bu konuda müşterilerimizi sürekli uyarıyoruz” diye konuştu.

Bot ve deri ayakkabı tamiri yapan esnaf, doğru şekilde yenilenen kaliteli ayakkabıların sıfır ayakkabıdan farkı olmadan uzun süre kullanılabileceğini belirtiyor.

“Kışın tamir işleri daha çok olur”

Yaklaşık 50 yıldır ayakkabı tamirciliği yapan Ahmet Özsüleyman, sonbaharla birlikte işlerinin açıldığını söyledi. Özsüleyman, “Ayakkabı tamir işlerimiz şu anda çok düzgün. Havaların soğuk olması ve yağışlardan ötürü tamire talep var. Kışın, yağmurlu ve karlı havalarda işlerimiz daha çok oluyor. Şu anda bot ve kışlık ayakkabılar geliyor. En çok alt değişme, kavlama ve dikiş süreçleri yapıyoruz. Ayakkabılar su çekmesin diye tamirat yoğunluğu artıyor. Fabrikasyon ayakkabılarda su geçirme sorunu fazla. Eski personellik kalmadı” dedi.

Tamir fiyatları hakkında da bilgi veren Özsüleyman, “Taban alt dikişi 150 TL, tam taban değişimi 600 TL, ufak tefek süreçler ise 50-150 TL ortasında değişiyor. Sıfır botlar 5 bin TL’den başlıyor, bu yüzden tamir çok daha ekonomik” diye konuştu.

“Zanaat öcü üzere görülüyor”

Meslekte çırak yetişmemesinden yakınan Özsüleyman, “İnsanlar çocuklarını sanata yönlendirmiyor. Zanaatı öcü üzere gören veliler, çocuk okusun ancak boş gezsin istiyor. Halbuki zanaatkar aç kalmaz. 50 yıllık ustayım, işimi seviyorum. Son çırak çalıştırdığımın üzerinden 10 yıl geçti. Bir çırak bu meslekte 3 yılda usta olur lakin evvel işi öğrenmeyi hedeflemeli. Para sonra gelir” tabirlerini kullandı.

Yağışların artmasıyla birlikte Samsun’daki ayakkabı tamircilerinin tezgahlarında da hareketlilik gözleniyor.

“Günde ortalama 25 valiz tamir ediyoruz”

Samsun’da tamircilerin bulunduğu arastadaki tüm dükkanların önünde tadilat sırası bekleyen valiz kuyrukları görünüyor. Arastada tamircilik işi yapan Turgut Dursun, işlerde yoğunluk yaşadıklarını belirterek, “25 yıldır ayakkabı, çanta ve valiz tamiri yapıyorum. Yaz dönemi ve üniversitelerin açılacağı periyot bizim en ağır olduğumuz vakitler. Valizlerin en çok sapları kırılıyor, fermuarları bozuluyor, ayakları kırılıyor ve kasasında deformeler meydana geliyor. İç astarlarda da yıpranmalar oluyor. Bunları tamir ederek kullanılabilir hale getiriyoruz. Sağlam bir valiz bugün bin 500-2 bin 500 TL ortasında değişiyor. Lakin eski valizin tüm aksesuarlarını 400-500 TL’ye değiştirip yine kullanabiliyorlar. Şu anda günde 25 valiz tamir ediyoruz” dedi.

Valizlerin yanı sıra çanta ve ayakkabı da tamircilerin en çok onardığı eşyalar ortasında yer alıyor.

“Çay makası satışında ortalama yüzde 50 gerileme”

Çay makası satışı ve tamirinde yarıya yarıya bir düşüş olduğunu tabir eden Doğan Baraner “Şu anda hem tamir hem çay makası satışında ortalama yüzde 50 gerileme var. Artık tekrar makas tamiri için geliniyor fakat eskisi üzere değil. Biraz daha çay motoruna yöneldiği için vatandaş motorun bileme üzere muhtaçlıkları olduğu için onları yapmaya başladık. Mikron ayarlı bileme ayarı yapıyoruz artık. Teknolojiye ayak uydurmadığı, yıllardır makas bir güncelleme almadığı için vatandaşta ister istemez personel külfetinden ötürü çay motoruna geçmeye başladı. Bizde şu anda motorun bilemesi olsun, bakımı olsun oradan devam ediyoruz. Biz mikron ayarlı bilemeler yapıyoruz. Bunu yapmayanlar biraz bu işten yavaş yavaş çıkmaya başlayacak. Yevmiye badiresi var, şu anda makas yevmiyesi 3 bin lira civarı diyorlar. Hem yevmiye problemi hem personel ezası olduğu için vatandaş daha çok hem işi kolaylaşması açısından hem de maddi açıdan elektrikli çay kesme motoruna döndü diyebiliriz” sözlerini kullandı.

Sanayiden çıktıktan sonra yangın çıktı iddiası

Öte yandan yolcular, Ordu’nun Gölköy ilçesinden hareket eden otobüsün yolda arıza yaptığını ve endüstride tamir edildiğini söyledi. Yolcular, yaklaşık 2 süren tamirat sonrası endüstriden ayrıldıklarını, bir müddet sonra ise yangın çıktığını argüman etti.

“Bayram dönüşü için İstanbul’a gidiyorduk”

Yolcu Ayhan Demirel, “Otobüs arızalıydı, Ordu’da tamiratı yapıldı. Oradan çıktık ve buraya gelene kadar tünelde yanmaya başladı. Çok şükür can kaybı yok, otobüsün yarısı yandı. Bayram dönüşü İstanbul’a gidiyorduk” dedi.

“Çok şükür can kaybı yok”

İstanbul yolcusu Erdoğan Çaya, “Araç arıza yaptı, turbo hortumunun patladığını söylediler. Sonrasında tamiratı yapıldı, yağ kaçağı çok vardı ve usta temizledi. Tünele girdik ve duman geldi, Allah’tan sürücü pratik bir halde otobüse müdahale etti insanları tahliye etti. Çok şükür can kaybı ve yaralı yok” sözlerine yer verdi.

Polis ve jandarma grupları olayla ilgili inceleme başlattı.

“Artık mekanik saatçilik bitti”

3 kuşaktır saatçilik mesleğiyle geçimlerini sağladıklarını söyleyen Selim Çıkarı, “Babam, dayım, amcam ve dedem, ailecek hepimiz saatçiyiz. Saatçilikle büyüdük, saatçilikle yaşadık. Yaşım 70, artık kemale erdi. Bundan sonra bizim meslek gidiyor, biz de gidiyoruz. Allah ne vakte kadar takdir ederse, gücüm yettikçe bu mesleğe devam etmeyi düşünüyorum. Mekanik saatlerin ömrü bitiyor ve sona yaklaştı. Bu nedenle olanlarla yönetim edip vaktimizi geçirmeye çalışıyoruz. Ben babamın rahatsızlığı sonrasında mecburen mesleğe başladım. Annem dükkanın anahtarlarını bana getirdi ve ’oğlum, bundan sonra ekmeğimizi sen kazanacaksın’ dedi. Böylece saatçi oldum. Daha evvel babama yardımcı oluyordum lakin onlar amatörceydi. Ama babam rahatsızlanınca mecburen ben de saatçi oldum. 1970’ten 2025’e, askerliğim hariç, aralıksız 55 yıl orta vermeden tıpkı biçimde devam ettim. Yapmış olduğum meslekte ve öbür mesleklerde de zorluklar hiçbir vakit bitmez. Daima model değişimleri, yedek kesimde değişiklikler, kesim bulamama üzere problemler, yaptığımız tamirat işlerinde ıstırap çıkartıyor. Artık benim mesleğim olan mekanik saatçilik bitti. Yanımda yetişecek kişi yalnızca antik saatlerle uğraşır, bu işten de yeteri kadar yarar elde edemez” dedi.

“Saatler düzgünse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum”

Mekanik saatlerin yerini elektronik saatlere bıraktığını kaydeden Yararı, “Aynı cins saatleri sök, temizle, tak, çalıştır ve sistem hepsi bu kadar yani bu durum hiçbir saat için değişmiyor. Saatlerin kendisi değişiyor, lakin yapılan süreçler ortalama birebir oluyor. Saatler düzgünse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum. Yalnız şimdiki tabirle uyduruk al, çöpe at cinsinden saatler olduğundan beşere zevk vermiyor. Ortasındaki farkı şöyle lisana getirebilirim; kaliteli saatin bakımını tamiratını yaparken zevk alıyor, başkasında ise ’acaba bu tamiratını yapacağım saat elimde kalacak mı, sanki ayağa kaldırabilecek miyim’ diye huzursuz oluyoruz. Mekanik saatlerin tamiri bakımı ve sayısı azaldı. Fakat antik saatler, özellikli saatler pahalı. Onların bakımı ve tamiriyle de uğraşacağını zannetmiyorum. Zira bölüm kapandı kimsenin heves etmesine gerek kalmadı. Bu işte şu an tek başıma çalışıyorum ve yetiştireceğim kimse yok. Benim dükkanımdaki saatlerimi, parçalarımı bunların hepsi artık ya dolaplara ya da çekmecelere girecek” diye konuştu.

“Artık mekanik saatçilik bitti”

3 kuşaktır saatçilik mesleğiyle geçimlerini sağladıklarını söyleyen Selim Karı, “Babam, dayım, amcam ve dedem, ailecek hepimiz saatçiyiz. Saatçilikle büyüdük, saatçilikle yaşadık. Yaşım 70, artık kemale erdi. Bundan sonra bizim meslek gidiyor, biz de gidiyoruz. Allah ne vakte kadar takdir ederse, gücüm yettikçe bu mesleğe devam etmeyi düşünüyorum. Mekanik saatlerin ömrü bitiyor ve sona yaklaştı. Bu nedenle olanlarla yönetim edip vaktimizi geçirmeye çalışıyoruz. Ben babamın rahatsızlığı sonrasında mecburen mesleğe başladım. Annem dükkanın anahtarlarını bana getirdi ve ’oğlum, bundan sonra ekmeğimizi sen kazanacaksın’ dedi. Böylece saatçi oldum. Daha evvel babama yardımcı oluyordum lakin onlar amatörceydi. Ancak babam rahatsızlanınca mecburen ben de saatçi oldum. 1970’ten 2025’e, askerliğim hariç, aralıksız 55 yıl orta vermeden tıpkı formda devam ettim. Yapmış olduğum meslekte ve diğer mesleklerde de zorluklar hiçbir vakit bitmez. Daima model değişimleri, yedek kesimde değişiklikler, modül bulamama üzere problemler, yaptığımız tamirat işlerinde problem çıkartıyor. Artık benim mesleğim olan mekanik saatçilik bitti. Yanımda yetişecek kişi yalnızca antik saatlerle uğraşır, bu işten de yeteri kadar çıkar elde edemez” dedi.

“Saatler güzelse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum”

Mekanik saatlerin yerini elektronik saatlere bıraktığını kaydeden Karı, “Aynı cins saatleri sök, temizle, tak, çalıştır ve sistem hepsi bu kadar yani bu durum hiçbir saat için değişmiyor. Saatlerin kendisi değişiyor, ama yapılan süreçler ortalama birebir oluyor. Saatler yeterliyse ve kaliteliyse onların tamiratını yaparken zevk alıyorum. Yalnız şimdiki tabirle uyduruk al, çöpe at cinsinden saatler olduğundan beşere zevk vermiyor. Ortasındaki farkı şöyle lisana getirebilirim; kaliteli saatin bakımını tamiratını yaparken zevk alıyor, başkasında ise ’acaba bu tamiratını yapacağım saat elimde kalacak mı, sanki ayağa kaldırabilecek miyim’ diye huzursuz oluyoruz. Mekanik saatlerin tamiri bakımı ve sayısı azaldı. Lakin antik saatler, özellikli saatler bedelli. Onların bakımı ve tamiriyle de uğraşacağını zannetmiyorum. Zira evre kapandı kimsenin heves etmesine gerek kalmadı. Bu işte şu an tek başıma çalışıyorum ve yetiştireceğim kimse yok. Benim dükkanımdaki saatlerimi, parçalarımı bunların hepsi artık ya dolaplara ya da çekmecelere girecek” diye konuştu.

“Mesleğimi çocuklarıma öğretmek için uğraşıyorum”

Mesleğini 30 yıldır özveriyle sürdüren Şen, “22 yıldan beri kendi dükkanımda çalışıyorum. Mesleğimi babamdan öğrendim ama günümüzde maalesef çırak yetişmiyor. Bende mesleğimi çocuklarıma öğretmek için uğraşıyorum” dedi.

“İşler yoğunlaştı”

Şen, ayakkabı tamirine ilginin arttığını ifade ederek, “Vatandaşlar, yeni ayakkabı fiyatlarının yüksek olmasından dolayı ayakkabılarını tamire getiriyor. Ayakkabı tamircisi de artık yok denecek kadar az. Vatandaşlar alternatif olmadığından dolayı ayakkabılarını birkaç tamir dükkanına götürüyor. İşler yoğunlaştı” diye konuştu.

“Tamirci esnafının işleri 2-3 kat arttı”

Çanta, ayakkabı ve valiz gibi eşyaların sıfır fiyatının cep yaktığını ve bu nedenle tamir işlerinin oldukça arttığını ifade eden 33 yıllık tamirci Mecnun As, “İşimi severek yapıyorum. Özellikle pandemi öncesi işlerimiz rutininde ilerliyor, yoğunluk olmuyordu. Covid-19 sonrası alım gücü değiştiğinden birçok tamirci esnafının işleri 2-3 kat arttı. İşlere yetiştiremediğimizden takviye olarak başka ustalardan destek alıyoruz. Alttan yetişen çırak yok ama yine de piyasadaki ustalarla işi götürüyoruz” dedi.

Ayakkabıların yanı sıra valiz ve çanta tamirinde de artış yaşandığını anlatan As, “Ufak tefek tamir işlerinden ayakkabı altı değişme 400-500 TL, spor ayakkabıların yama tamir işleri 50 TL’den başlayıp yukarıya doğru çıkıyor. Yapacağımız işin emeğine göre ücret değişiyor. Bugün ortalama bir ayakkabı 2 bin TL’den satılıyor. Markalarda ise 10 bin TL’ye kadar bile ayakkabı var. Bugünlerde en çok spor ayakkabı tamiri yapıyoruz. Önümüz kış. Yavaş yavaş botlar gelmeye başladı. Bunların yanı sıra üniversite öğrencilerinin valiz ve küçük yaştaki çocukların çanta tamir işleri de oldukça fazla geliyor. Çantalar ve valizlerde çekme sapları, tutma sapları, fermuar ve yama gibi tamirler yapıyoruz” diye konuştu.

Tamircilerin yer aldığı pasajda dükkanların önündeki çanta, ayakkabı ve valizler tamir sırasını bekliyor.

“55-60 yıl önce 130 saat tamircisi vardı şimdi 5”

Zamana ayar veren saat tamircilerinin zamana ayak uyduramadığını ve mesleğin yol olma noktasına geldiğini ifade eden Musa Avcı, “Saatin en büyük düşmanı sudur. Saatlerin arkasında ‘100-200 metreye kadar su geçirmez’ yazsa da su geçirebilir. Saatlere deniz suyu kaçarsa kesinlikle tamir olmaz. Tatlı su kaçmış ise beyni bozulur, çarklarda pas olur, onlar da saatin ömrünü yarıya indirse de tamir edilebilir. 70 yaşındayım, 55 yıldır saat tamir ediyorum. Şu anda saat tamiri usta kalmadı. Son nesil ustalarız. Tüm zanaatlar yapa boza öğreniliyor ama ileride bizim gibi zanaatkarların yetişeceğine inanmıyorum. Gençlik şu anda hevesli değil. Şu anda saat tamircileri de pil değiştiriyor. Bu tamircilik değildir. Mekanik saatten anlayan Samsun’da en fazla 5 kişi var. 1968-1970’lerde sadece Samsun’da 130 saat tamircisi vardı. O dönem dernek kurmak için de valilikten girişimlerde bulunmuştuk. Eski ustalarımız artık rahmetli oldu. Şu anda mekanik saatlerin sök-tak işlemi 200 TL civarında. Saat tamirciliğinin sonunu şöyle görüyorum: İllerde bir mekan tutulur, ‘saat tamiri yapılır’ tabelası asar. Bunları toplayıp Ankara ya da İstanbul’a toptan gönderir. Tamir olduktan sonra gelen saatler burada 200 TL’ye tamir edilecekken bin TL’yi bulur. Sonucu böyle görüyorum. Çünkü sanat bitti, meraklısı yok” dedi.

“Çin saatleri tamir olmuyor, pil takınca çalışmıyorsa çöpe gidiyor”

Özellikle Çin menşeili saatlerin piyasaya girmesi ile saatlerde kalitenin azaldığını ve tamir işlerinin de düştüğünü kaydeden Avcı, “Türkiye, Çin çöplüğü oldu. Yapılmayan, puntolu makineler genellikle bize geliyor. Pil takılıyor, çalışmıyorsa kaldırıp atıyoruz. Bunun yanı sıra bazı saat hastaları kaliteli saatler kullanırlar. Bilinen uluslararası markaların saatlerinin tamirini de her usta yapamaz. Bunları sadece bizim gibi eski zanaatkarlar yapabilir. Onlar da tamir için çok nadir gelirler. Akıllı saatlerin ömrü en fazla 3 yıldır. Belirli süre sonra şarj almadığı ya da tutmadığı için kullanılamayacak. Akıllı saatler işlerimize olumsuz yansımadı. Mekanik hastaları başka saat kullanmadığından işler azalmadı. Samsun’da benim haricimde aynı yaşta 3-4 usta var. Ben bırakıyorum, onların da daha fazla bu mesleği yapacağını zannetmiyorum” diye konuştu.

“Geçen seneye nazaran bu sene daha yoğunluk var”

23 yıldır ayakkabı tamiri yapan Turgut Dursun, “Okulun açılmasında az bir vakitte kaldı. Okul çantası tamiratında yoğunluğumuz var. Önümüzdeki hafta okulların açılması ardından üniversitelerin açılmasıyla birlikte yoğunluğumuz devam etmektedir. Okul çantalarında 50 ile 100 TL ortasında fermuar ve iç astar değişimlerini yapıyoruz. Çocukların ayrıyeten spor ayakkabılarının tamiri ise 50 ile 150 TL ortasında değişkenlik gösterebiliyor. Genel olarak eserlerin değerlenmesiyle bir arada geçen seneye nazaran bu sene daha yoğunluk var. Üniversitelerin açılmasına az vakit kala da ekstra bir valiz tamiri yoğunluğumuz var” dedi.

Kastamonu’da 2018 yılında yaşanan dolu afetinde aracı zarar gören Sinan Yıldız, tamiri için Ankara’da bulunan bir Volkswagen servisine gitti. Yıldız, 35 gün sonra teslim aldığı aracın kaportasında dalgalanmaların ve motor aksamında da arızaların olduğunu tespit etti. Servisten aracındaki sorunların tekrar giderilmesini talep eden Sinan Yıldız, ‘ret’ cevabı alması üzerine hukuk mücadelesi başlattı. 2018 yılında yetkili servise dava açan Yıldız, yaklaşık 5 yıl süren hukuk mücadelesini kazandı. Mahkeme hem Yıldız’ının zararının karşılanması hem de hasardan ötürü değer kaybı ile birlikte tazminat ödenmesine karar verdi. Mahkeme kararının ardından Sinan Yıldız, avukatlarının aracılığıyla icra takibi başlatarak tüm zararını karşıladı.

“İstediğiniz yere şikayette bulunabilirsiniz” diyen firmaya açtığı davayı kazandı
15 Eylül 2018 tarihinde Kastamonu’da yağan dolu yağışı sebebiyle aracının zarar gördüğünü belirten Sinan Yıldız, “Bir gün sonra aracımızı yetkili servise teslim ettik. Dolu yağışından sonra aynı günün akşamı yetkili servisi arayarak aracımızın onarımı için başvuruda bulunduk. Bir gün sonra aracı yetkili servise teslim ettik. Yaklaşık bir hafta içinde aracımızı bize teslim edeceğini söylemelerine rağmen 35 gün sonra aracımız teslim edildi. Tabii aradıklarında aracımızın orijinaliyle hiçbir farkı olmadığını, kendimizin dahi fark edemeyeceğini bize beyan ettiler. Bunun akabinde yetkili servis danışmanı bize bu konu da bilgi verdi. Aracımızı bir gün sonra alabileceğimizi ifade ettiler. Tabii biz aynı günün sabahında Ankara’ya yola çıkarak aracımızı teslim alacağımızı düşüncesiyle servise başvuru yaptık. Fakat yaklaşık sabah dokuzdan, akşam beşe kadar bizi serviste beklettiler. Gerekçeleri aracın çalışmadığı için günlerdir aküsünün bittiği ve akünün şarj edildiği söylendi. Tabii bu süreç yaklaşık sekiz, dokuz saat kadar sürdü. Devamında aracımızı aldıktan sonra bagaj kapağı kısmında ve sunroofla, ön camının arasında yaklaşık bir 20 santimlik mesafede dalgalanmalar mevcut olduğunu gördük. İçimize sinmeyerek servisten aracımızı teslim aldık. Daha sonra aracımızın dört kapı üzerinden, tavan oluklarından yaklaşık beşer santim boya attığını tespit ettik. Bunun devamında ben avukatlarımla görüştüm, bayi ile de görüştüm, servisle de görüştüm. Bize ‘bu daha fazla olmuyor, bizim elimizden gelen başka bir şey yok, istediğiniz yere şikayet edebilirsiniz’ denildi. Biz de buna istinaden avukatlarımızla görüştük. Devamında Kastamonu Adliyesi’nden bilirkişi raporu aldık. Bilirkişi raporuyla mahkemeye başvurduk. Mahkeme süreci başlayınca karşı taraftan bilirkişi raporuna itiraz geldi. Kendileri tekrar bilirkişi raporu istediler, tekrar bilirkişi raporu geldi. Fakat bütün raporlar bizim lehimize çıktığı için tekrar tekrar itiraz ettiler” dedi.

“Mahkeme, öngörülen gerekli değer kaybı ve tazminatı ödemeye mahkum etti servisi”
Açtıkları davanın sonuçlandığını ve bu davayı kazandıklarını söyleyen Yıldız, “Daha sonra bu karara da itiraz ederek tekrar Ankara Bölge Mahkemesi’ne sunuldu. Yaklaşık bir, bir buçuk yıl kadar Ankara Bölge Mahkemesi’nde süreç devam etti. 2023 Nisan ayında Ankara Bölge Mahkemesi bizim haklı olduğumuz kanaatine vardı. Biz de değer kaybı ve tazminat davası açmıştık. Bölge Mahkemesi bizim haklı olduğumuz kanaatine vararak servisi tazminatı ödemeye mahkum etti” diye konuştu.

“Hakkınızı aradığınız zaman emin olun adalet tecelli ediyor”
Mağdur olan vatandaşların her türlü haklarını hukuk çerçevesinde aramaları tavsiyesinde bulunan Yıldız, “Böyle bir duruma maruz kaldığınız zaman ‘ben yapamam, karşımdaki davalı çok büyük, çok geniş bir aile, biz başa çıkamayız, baş edemeyiz’ diye düşünmeyin. Hakkınızı aradığınız zaman adalet tecelli ediyor ve eninde sonunda hakkınız olanı alıyorsunuz, mutlaka mağduriyetiniz gideriliyor. Türk adaletine güvenin ve bu tür konularda hakkınızı her şekilde aramanızı arayı” şeklinde konuştu. (İHA)